Ετήσια Έκθεση για την Εκπαίδευση 2019-2020 του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ: Σήμα κινδύνου και σαφές αίτημα μετασχηματισμού του παραγωγικού μοντέλου για μια χώρα που γερνά παραγωγικά, δημογραφικά, με μια παρωχημένη επιχειρηματικότητα που αρνείται να επενδύσει σε γνώση και ανθρώπινο δυναμικό

Το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ παρουσίασε σήμερα την Ετήσια Έκθεσή του για την Εκπαίδευση με θέμα «Εκπαίδευση και απασχόληση: Μεγέθη, τάσεις και εξελίξεις» που διοργανώθηκε στο Αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης.





Στο δεύτερο αυτό μέρος της Ετήσιας Έκθεσης για την Εκπαίδευση 2019-2020, μέσα από την επεξεργασία στατιστικών στοιχείων των βασικών ερευνητικών πηγών, διαπιστώθηκε ότι η χώρα μαστίζεται από παραγωγικό μαρασμό (καθώς βασικά τμήματα της πρωτογενούς παραγωγής παρουσιάζουν εξαιρετικά χαμηλή απόδοση) και από τον παρωχημένο χαρακτήρα της επιχειρηματικότητας. Οι εγχώριοι επιχειρηματίες δεν ενδιαφέρονται  για την κατάρτιση των εργαζόμενων, δεν επενδύουν στην έρευνα και στην καινοτομία, δεν  συμμετέχουν στον ψηφιακό μετασχηματισμό της νέας εποχής. H παρωχημένη επιχειρηματικότητα, επιπλέον, δεν επιτρέπει την απορρόφηση του εξαιρετικά ποιοτικού δυναμικού που παράγει το εκπαιδευτικό σύστημα, με αποτέλεσμα το brain waste και, τελικά, το brain drain. Επομένως, η χώρα δείχνει αδύναμη και ανέτοιμη να αντιμετωπίσει τις νέες, παγκόσμιες προκλήσεις (όπως για παράδειγμα μια ενδεχόμενη επισιτιστική κρίση), απαιτείται δε άμεσα μετασχηματισμός του παραγωγικού της μοντέλου και αναβάθμιση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα κύρια ευρήματα της Έκθεσης του ΚΑΝΕΠ:

α) Ο πρωτογενής τομέας παραγωγής και ειδικότερα ο κλάδο της γεωργίας, καταρρέει, γεγονός που εντείνει το φόβο πως η Ελλάδα είναι ανοχύρωτη σε μια ενδεχόμενη επισιτιστική κρίση. Η χώρα βρίσκεται στην 26η θέση στην ΕΕ-28 σε απόδοση παραγωγής, γεγονός που συνδέεται άμεσα με το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης-κατάρτισης των απασχολούμενων στον κλάδο αυτό (στην πλειονότητά τους διαθέτουν μόνο πρακτική γεωργική εμπειρία).

β) Στους 15 πιο δυναμικούς κλάδους οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε ένας της κατηγορίας Έρευνα και Ανάπτυξη (Research and Development). Επίσης, η πλειονότητα των επιχειρήσεων είναι χαμηλής ψηφιακής έντασης, με τη χώρα να κατατάσσεται στις χαμηλότερες θέσεις στην ΕΕ-28 στον σχετικό δείκτη (Δείκτης ψηφιακής έντασης – DII) τόσο ως προς το σύνολο των επιχειρήσεων (27η θέση) όσο και ως προς τη διαβάθμισή τους σε μικρές (28η θέση), μεσαίες (21η θέση) ή μεγάλες (26η θέση).

γ) Η Ελλάδα βρίσκεται στην αρνητική 2η θέση στην ΕΕ-28 σε ό,τι αφορά τον «δείκτη επιχειρήσεων χωρίς στρατηγικό σχέδιο και δραστηριότητες συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης (CVT, γεγονός που είναι ενδεικτικό της διαχρονικής έλλειψης κουλτούρας των επιχειρήσεων στην Ελλάδα στο να επενδύουν στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους μέσω της αναβάθμισης των δεξιοτήτων του.

δ) Επιπρόσθετα,η χώρα βρίσκεται στην 3η υψηλότερη θέση στην ΕΕ-28 στην κάθετη αναντιστοιχία δεξιοτήτων, με ένα 32,3% ατόμων ηλικίας 15-34 ετών και με μορφωτικό επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να απασχολούνται σε επαγγέλματα που απαιτούν χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων-δεξιοτήτων (brain waste). Αυτή είναι και η κύρια αιτία για τη διαφυγή του πιο δυναμικού και ποιοτικού ανθρώπινου δυναμικού μας στο εξωτερικό (brain drain).

δ) Τέλος, τα 2/3 των επιχειρήσεων στην Ελλάδα (περίπου 67%) είναι έντασης εργασίας, χαμηλών αμοιβών (φθηνή εργασία) και υψηλών ρίσκων (στον πρωτογενή κυρίως τομέα) και μόνο το 1/3 είναι έντασης γνώσης. Το γεγονός αυτό αποτυπώνεται και στη χαμηλή προστιθέμενη αξία που παρουσιάζει η πλειονότητα της επιχειρηματικότητας στη χώρα.

Μετά την παρουσίαση της Έκθεσης, η εκδήλωση περιλάμβανε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με τη συμμετοχή εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων, προσωπικοτήτων της ακαδημαϊκής κοινότητας και εμπειρογνωμόνων εγνωσμένου κύρους.

Βασικά σημεία των τοποθετήσεων στην παρουσίαση της Έκθεσης

Ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ και Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ Γιώργος Χριστόπουλος ανέφερε ότι η σημερινή εκδήλωση έχει έναν μεγάλο απόντα, το Μιχάλη Κουρουτό, που θεμελίωσε το ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ μαζί με μια ομάδα οραματιστών συνδικαλιστών και εμπειρογνωμόνων το 2004. Τόνισε ότι το ΚΑΝΕΠ έχει αναλάβει ένα βαρύ έργο, το οποίο φέρει εις πέρας επενδύοντας σε έναν πλατύ κοινωνικό διάλογο, και έχοντας πλήρη επιστημονική και ερευνητική αυτονομία.

Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος στην ομιλία του στάθηκε στη μεγάλη σημασία για τον κόσμο της εργασίας και την κοινωνία που έχει η δουλειά των ερευνητικών φορέων της ΓΣΕΕ. Σημείωσε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα παράγει ποιοτικό προσωπικό που όμως οι εργοδότες δεν μπορούν να απορροφήσουν, λόγω του αναχρονιστικού χαρακτήρα που έχει η ελληνική επιχειρηματικότητα.

Α) Στρογγυλή τράπεζα πολιτικών εκπροσώπων

Ο Γενικός Γραμματέας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης, Διά Βίου Μάθησης και Νεολαίας του ΥΠΑΙΘ Γιώργος Βούτσινος παραδέχθηκε ότι υπάρχουν σοβαρές παθογένεις τόσο στο εκπαιδευτικό σύστημα όσο και στην αγορά εργασίας, υπογράμμισε ωστόσο ότι υπάρχει κοινωνική ευθύνη στο γεγονός ότι οι νέοι δεν επιλέγουν την τεχνική εκπαίδευση, λόγω «της εμμονής  για την ανώτατη εκπαίδευση».

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και πρ. Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Νάσος Ηλιόπουλος υποστήριξε ότι οι νεοφιλελεύθερες επιλογές στην εργασία, στην εκπαίδευση και στην οικονομία καταδικάζουν τη χώρα  σε μαρασμό. Ανέφερε ότι η κυβέρνηση έχει επιβάλει το «βαλκανικό μοντέλο παραγωγής», ένα μοντέλο που παράγει χαμηλής ποιότητας προϊόντα με τις επιχειρήσεις να εκμεταλλεύονται άγρια τους εργαζόμενους, ενώ με την κατάργηση χιλιάδων θέσεων από τα Πανεπιστήμια δεν ενισχύει την τεχνική εκπαίδευση, αλλά δημιουργεί πελατεία για επιχειρηματίες της εκπαίδευσης. Υπό τις συνθήκες αυτές, τόνισε, δεν πρόκειται να επιστρέψουν πίσω οι χιλιάδες νέοι, εξειδικευμένοι εργαζόμενοι που έφυγαν στο εξωτερικό.

Ο Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και Βουλευτής Ηλείας Μιχάλης Κατρίνης τόνισε ότι όλα είναι θέμα εκπαίδευσης. Παρουσίασε την εφιαλτική κατάσταση στον πρωτογενή τομέα, λέγοντας ότι εισάγουμε πλέον τα πάντα, από σπόρους έως φυτοφάρμακα και ζωοτροφές, έχοντας απωλέσει το χαρακτήρα της χώρας που πρώτευε στη γεωργία και στην κτηνοτροφία. Δήλωσε ότι η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες, ειδικά στον αγροδιατροφικό τομέα, αρκεί να επενδύσει στη γνώση και να καταστεί η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση στη χώρα πραγματική επιλογή για τους μαθητές.

Β) Στρογγυλή τράπεζα ακαδημαϊκών εκπροσώπων

Ο Καθηγητής του Οικονομικού Τμήματος του ΕΚΠΑ και Επιστημονικός Διευθυντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ Γιώργος Αργείτης δήλωσε ότι η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας θα  έπρεπε να έχει ξεκινήσει ήδη, καθώς χάνεται το τρένο της ευθυγράμμισης με την υπόλοιπη Ευρώπη. Χαρακτήρισε το παραγωγικό σύστημα ως την καρδιά της οικονομίας που όμως είναι βαριά ανεπαρκής και δεν μπορεί πλέον να την τροφοδοτήσει. Η εφαρμογή πολιτικών, σύμφωνα με τον κ. Αργείτη, που απορρυθμίζουν την εργασία και την οικονομία έχει βασική ευθύνη για την κατάρρευση του παραγωγικού υποδείγματος και τόνισε ότι η εμμονή με την παντοκρατορία της αγοράς είναι ουτοπική. Η λύση, σύμφωνα με τον Καθηγητή, είναι η επαναφορά εργασιακών σχέσεων με σταθερότητα και ασφάλεια (η πλήρης απασχόληση) που μπορεί να επαναφέρει πρόοδο και ευημερία.

Ο Καθηγητής του τμήματος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Πρόεδρος – Επιστημονικός Διευθυντής του ΚΕΠΕ και του Εθνικού Συμβουλίου Παραγωγικότητας Παναγιώτης Λιαργκόβας αναφέρθηκε στα διαρθρωτικά προβλήματα που η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει και δεν της επιτρέπουν να αναπτυχθεί. Μίλησε για το ότι, ενώ οι μικρές επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά των διεθνών οικονομιών, στην Ελλάδα έχουμε πλήθος πολύ μικρών επιχειρήσεων που δεν μπορούν να αναπτύξουν δυναμικήνα επενδύσουν στην κατάρτιση, να παράξουν καινοτόμα προϊόντα, να επιδείξουν εξωστρέφεια. Ανέφερε το παράδειγμα της Ιρλανδίας που κατόρθωσε να προσελκύσει επιχειρήσεις, επειδή επένδυσε στο ανθρώπινο δυναμικό της.

Η Καθηγήτρια του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας του ΕΚΠΑ κα Νέλλη Ασκούνη επικεντρώθηκε στο κρίσιμο ζήτημα των κοινωνικών, εκπαιδευτικών και οικονομικών ανισοτήτων μιλώντας για την παρέμβαση που πρέπει να γίνει στο εγχώριο εκπαιδευτικό σύστημα από τις χαμηλότερες βαθμίδες του. Ανέφερε το παράδειγμα της Φινλανδίας, λέγοντας ότι η επιτυχία του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού συστήματος έγκειται στο δραστικό περιορισμό των ανισοτήτων. Την ώρα που το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα επενδύει στην καλλιέργεια ανισοτήτων με την προώθηση Πρότυπων και Πειραματικών σχολείων, η Φινλανδία καυχιέται για το γεγονός ότι όλα τα σχολεία της διέπονται από τις ίδιες αρχές λειτουργίας. Αναφέρθηκε, δε, σε περιπτώσεις εκπαιδευτικής ανισότητας μέσα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, εκτιμώντας ότι, αν συνεχιστούν αυτές οι συντηρητικές πολιτικές, η κατάσταση θα επιδεινωθεί.

Το συντονισμό των δύο τραπεζών διαλόγου είχαν ο Γενικός Διευθυντής των ΙΝΕ και ΚΑΝΕΠ ΓΣΕΕ Χρήστος Γούλας και ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Επιστημονικός Διευθυντής του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ Νίκος Φωτόπουλος.

 Δείτε εδώ όλη την εκδήλωση

Big Quit στην ιδιωτική εκπαίδευση, μέρος 1: «Συγγραφείς» …δια της βίας, και χωρίς πνευματικά δικαιώματα!

Η ΟΙΕΛΕ ήταν η πρώτη μεγάλη συνδικαλιστική οργάνωση που προσέγγισε ερευνητικά το πολύ σημαντικό φαινόμενο του Big Quit, της παραίτησης εκατομμυρίων εργαζόμενων από τις δουλειές τους σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο λόγω άσχημων εργασιακών συνθηκών (εντατικοποίησης της δουλειάς, κακών αμοιβών, bullyingmobbing, σεξουαλικής παρενόχλησης κ.λπ.), στον κλάδο μας. Από την έρευνα που διεξήχθη με τη συμμετοχή περίπου 800 ιδιωτικών εκπαιδευτικών προέκυψαν ενδιαφέροντα στοιχεία, με αποκορύφωμα ότι 2 στους 3 συναδέλφους θέλουν να αποχωρήσουν από το σχολείο τους.



Όπως προαναγγείλαμε, θέλαμε να ανιχνεύσουμε τις ιστορίες, τα πραγματικά περιστατικά πίσω από την τάση φυγής των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Για το λόγο αυτό μιλήσαμε με πολλούς από τους συμμετέχοντες στην έρευνα ή με καταγγέλλοντες παρανομίες στο χώρο εργασίας τους και ομαδοποιήσαμε τις αιτίες της μεγάλης δυσαρέσκειας που είναι πλέον διάχυτη στον κλάδο μας. Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα από τους πιο συνηθισμένους λόγους εργασιακής υπερφόρτωσης και μάλιστα υπό το κράτος απειλών και χωρίς (φυσικά…) αμοιβή: τη συγγραφή βιβλίων-βοηθημάτων.

Στο τέλος αυτής της σειράς αναρτήσεών μας θα συνταχθεί η Μαύρη Βίβλος του Big Quit στην Ιδιωτική Εκπαίδευση που θα αποσταλεί στην πολιτική ηγεσία, στα κόμματα και στους κοινωνικούς φορείς. Όσο η κατάσταση αυτή διαιωνίζεται και επιδεινώνεται, τόσο τα ιδιωτικά σχολεία θα κινδυνεύσουν να βρεθούν μπροστά στην τεράστια απειλή που αντιμετώπισαν οι ιδιωτικές μονάδες πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης 15 χρόνια πριν, όταν αδυνατούσαν να βρουν εκπαιδευτικούς, ενώ πολλές κινδύνευσαν με λουκέτο.

«Εθελοντές» και απειλούμενοι αγγαρειομάχοι

Σε πολλά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται σε εργασίες που δεν προβλέπονται από τη νομοθεσία. Μια από αυτές είναι η συγγραφή σημειώσεων, ασκήσεων κ.λπ.  σε μορφή βιβλίων-βοηθημάτων. Σύμφωνα με τις καταγγελίες-αφηγήσεις των συναδέλφων, οι διδάσκοντες δεν ετοιμάζουν μόνο τη δουλειά που εκείνοι κρίνουν ότι πρέπει να ετοιμάσουν για την τάξη τους, αλλά κάνουν πολύ περισσότερα, κυρίως για διαφημιστικούς λόγους (λίγες φορές τα βοηθήματα αυτά χρησιμοποιούνται, καθώς είναι αδύνατον να καλυφθεί η ύλη και ένα δεύτερο βιβλίο παράλληλα).

Συνάδελφοι από μεγάλο εκπαιδευτήριο της Αττικής μας αναφέρουν χαρακτηριστικά σε επιστολή τους προς την ΟΙΕΛΕ:

«Λαμβάνουμε mail-εντολές από διευθυντικά στελέχη ή συντονιστές κλάδων να γράψουμε βοηθήματα στον ελεύθερο χρόνο μας «για το καλό του σχολείου». Δεν ζητείται ποτέ η συναίνεσή μας, καθώς μας αναφέρουν ότι είναι τμήμα των υποχρεώσεών μας. Για αμοιβή, βέβαια, ούτε λόγος»

Όσο για την απλήρωτη αυτή πνευματική δημιουργία, αυτή μένει στα χέρια του σχολείου, όταν ο εκπαιδευτικός αποχωρήσει! Η συνάδελφος Ε.Ζ. που πλέον έχει φύγει από την ιδιωτική εκπαίδευση μας αναφέρει ότι υποχρεώθηκε να υπογράψει συμφωνητικό (!) πως παραχωρεί τη δουλειά της στο σχολείο και πως δεν έχει πλέον κανένα δικαίωμα να χρησιμοποιήσει αυτό το υλικό που η ίδια έφτιαξε εκτός σχολείου!! Η υπογραφή τέτοιων συμφωνητικών, με την «ευγενική» υπόμνηση της ελεύθερης απόλυσης, έχει λάβει χαρακτηριστικά επιδημίας στα ιδιωτικά σχολεία.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η συγγραφή ενός βιβλίου απαιτεί μεγάλο αριθμό εργατοωρών που είναι αδύνατον να καλυφθεί στο χρόνο νόμιμης παραμονής στη σχολική μονάδα. Οι εκπαιδευτικοί που με την απειλή της «έξωσης» υποχρεώνονται να γίνουν συγγραφείς, το πράττουν στον υποτιθέμενο ελεύθερο χρόνο τους. Απογεύματα, Σαββατοκύριακα, γιορτές. Η Κ. Π., εκπαιδευτικός γνωστού σχολείου της Αθήνας, μας γράφει χαρακτηριστικά:

«Υπήρξε χρονιά που δεν μπόρεσα να δω τα παιδιά μου σχεδόν κανένα Σαββατοκύριακο στη διάρκεια του διδακτικού έτους. Ευτυχώς έχω γονείς που μένουν κοντά και τα κρατούν, Με υποχρέωναν να γράφω ατελείωτες σελίδες φυλλαδίων και σημειώσεων που έπρεπε να ανανεώνονται συνέχεια».

Το γεγονός ότι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί δεν πληρώνονται για την έξτρα δουλειά τους, έχει πάψει να μας εκπλήσσει. Θα πρέπει, όμως, να αναρωτηθούν και οι «φωστήρες» εργοδότες, αν η εν πολλοίς διαφημιστική αυτή ενέργεια τούς βοηθά να «πουλήσουν» το προϊόν τους. Το να είσαι εκπαιδευτικός δεν σημαίνει ότι είσαι ταυτόχρονα και συγγραφέας…

Στο χορό (δυστυχώς) και μη κερδοσκοπικά σχολεία!

Στον ιδιότυπο αυτό ανταγωνισμό παροχής «βιβλίων» φαίνεται ότι έχουν αρχίσει και συμμετέχουν μη κερδοσκοπικά σχολεία που μέχρι σήμερα είχαν κερδίσει την εμπιστοσύνη των γονέων λόγω κυρίως του καλού εκπαιδευτικού κλίματος και των αρμονικών σχέσεων μέσα στην κοινότητά τους. Δυστυχώς αυτό για κάποια τέτοια εκπαιδευτήρια έχει αρχίσει να αλλάζει.

Πρόσφατα λάβαμε γνώση για αυστηρή εντολή σε κάποια πολύ γνωστά σχολεία της Αττικής που υποχρεώνουν, χωρίς κανένα διάλογο, τους συναδέλφους να γράψουν ολόκληρα βιβλία, αναφέροντας μάλιστα και …προδιαγραφές (γραμματοσειρές, πάχος εξωφύλλων κ.λπ.)! Οι εκπαιδευτικοί σε ένα από αυτά ρώτησαν τη διοίκηση, εάν αυτή η εξαιρετικά κοπιώδης και μακρόχρονη εργασία θα αμειφθεί, δεν έλαβαν όμως ποτέ κάποια απάντηση…

Η ΟΙΕΛΕ δεν θα αφήσει έτσι την κατάσταση.  Έχοντας τα στοιχεία των σχολείων αυτών, ενημερώνουμε ότι θα δημοσιοποιήσουμε τα περιστατικά και, απευθυνόμενοι σε όλες τις αρμόδιες εποπτικές αρχές, θα ζητήσουμε την παραδειγματική τιμωρία των υπεύθυνων που νομίζουν ότι απευθύνονται σε είλωτες χωρίς φωνή.

Ζητούμε, επίσης, από τους συναδέλφους να καταγγέλλουν τέτοια φαινόμενα, ή οποιαδήποτε άλλη περίπτωση υποχρέωσης παροχής εργασίας συναφούς ή μη με το εκπαιδευτικό λειτούργημα εκτός ωραρίου.

Το νομικό σκέλος της υπόθεσης

Ζητήσαμε από το νομικό μας σύμβουλο Γιώργο Μελισσάρη να μας αναφέρει τι προβλέπει η νομοθεσία για την επιβολή συγγραφικής εργασίας σε ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Η απάντησή του (την οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν σωματεία εκπαιδευτικών ή ατομικά οι συνάδελφοι σε νομικές ενέργειες κατά των σχολείων τους) έχει ως εξής:

«Από την οποιαδήποτε εντολή (δοθέντος ότι δεν διατυπώνεται κάποιος προαιρετικός χαρακτήρας στην ενέργεια αυτή) για τη συγγραφή «βοηθητικού εγχειριδίου», προκύπτουν μια σειρά από ζητήματα τα οποία άπτονται τόσο στην εφαρμογή των κανόνων του δικαίου της πνευματικής ιδιοκτησίας όσο και του προστατευτικού πλαισίου του εργατικού δικαίου. Συγκεκριμένα:

Α) Ο κανόνας είναι ότι αρχικός δικαιούχος της πνευματικής ιδιοκτησίας είναι ο δημιουργός, κανόνας που εφαρμόζεται και στα πνευματικά έργα των εργαζομένων (άρθρο 8 παρ.1 εδ.α’ Ν. 2121/1993). Δηλαδή ο δημιουργός-εργαζόμενος, ως φυσικό πρόσωπο, και μόνον αυτός, αποκτά πρωτότυπα το δικαίωμα της πνευματικής ιδιοκτησίας, κατά την πλήρη εφαρμογή των ανωτέρω αρχών του δημιουργού και της αλήθειας (Ν.Γεωργιάδου «Η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας στο πλαίσιο της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας» ΔΕΝ 2022,1). Μ’ άλλα λόγια, το δημιούργημα ανήκει πρωτογενώς σε εκείνον που το δημιούργησε, ανεξαρτήτως της υπηρεσιακής ή εργασιακής σχέσης, δηλ.στον εργαζόμενο. Τα ερωτήματα που τίθενται εν προκειμένω:

  • Θα προστατευθεί το πνευματικό δικαίωμα των δημιουργών επί του «εγχειριδίου»;
  • Θα αναφέρονται οι συντάκτες στο βιβλίο αυτό;
  • Θα γίνεται μνεία ποια είναι η συγκεκριμένη συνεισφορά του κάθε εκπαιδευτικού (αφού το έργο θα είναι προϊόν συνεργασίας) και σε ποιο τμήμα του βιβλίου;

Β) Ο νόμος, προκειμένου να εξισορροπηθεί η ενδεχόμενη συμβολή του εργοδότη στη διαδικασία της πνευματικής δημιουργίας του εργαζομένου, η άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος, η παροχή τεχνικών, οργανωτικών και οικονομικών μέσων, η πιθανή χρηματοδότηση του αποτελέσματος της εργασίας κλπ., προβλέπει ότι στον εργοδότη μεταβιβάζονται, μόνον αν δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία με τον εργαζόμενο, κάποιες εξουσίες από το περιουσιακό δικαίωμα των έργων (εκμετάλλευση κλπ.) που είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση του σκοπού της σύμβασης εργασίας. Κεφαλαιώδες μέγεθος εδώ είναι να αποδειχθεί αν η υποχρέωση για τη συγγραφή βιβλίου έγινε στο πλαίσιο συμβατικών υποχρεώσεων του εργαζόμενου ή εμπίπτει στο σκοπό της σύμβασης εργασίας. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: Θα αποδεχθεί το σχολείο αίτημα των πνευματικών δημιουργών-εκπαιδευτικών, να μην μεταβιβαστεί τμήμα του περιουσιακού δικαιώματος στον εργοδότη αλλά να είναι αυτοί αποκλειστικά δικαιούχοι πιθανής οικονομικής εκμετάλλευσης του έργου κλπ.; Από την άλλη, είναι σκοπός και περιεχόμενο της σύμβασης εργασίας ενός ιδιωτικού εκπαιδευτικού η συγγραφή βιβλίου, ώστε να αξιώνεται η εκτέλεσή του, χωρίς μάλιστα αυστηρά προκαθορισμένο πλαίσιο προστασίας του πνευματικού δικαιώματος;

Γ) Σύμφωνα με τα άρθρο 101 του ν. 4823/2021 ο  Διευθυντής ή ο Προϊστάμενος της σχολικής μονάδας αναθέτει στο διδακτικό προσωπικό την εκτέλεση εξωδιδακτικών εργασιών, εκτός του διδακτικού και εντός του εργασιακού ωραρίου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 8 του άρθρου 13 του ν. 1566/85 («… συνδέονται με το γενικότερο εκπαιδευτικό έργο όπως η προετοιμασία του εποπτικού εκπαιδευτικού υλικού και των εργαστηριακών ασκήσεων…»). Εμπίπτει η συγγραφή βιβλίου/εγχειριδίου στις «εξωδιδακτικές εργασίες» που αναφέρει ο νόμος; Είναι στο πλαίσιο των ευρύτερων, έστω, καθηκόντων του εκπαιδευτικού, η εκπόνηση ενός τόσο σύνθετου και ιδιαίτερου έργου, το οποίο, ασφαλώς, δεν αποτελεί απλώς «προετοιμασία εποπτικού εκπαιδευτικού υλικού» αλλά πρωτογενή εκπαιδευτική δημιουργία; Προφανώς όχι, αν αναλογιστούμε μάλιστα ότι η συγγραφή του εντός του εργασιακού ωραρίου, σύμφωνα με το νόμο, επιπροσθέτως των λοιπών κύριων εκπαιδευτικών καθηκόντων, θα απέβαινε σε βλάβη της ποιότητας του δημιουργήματος.

Δ) Στην περίπτωση που συμφωνηθεί ότι το αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης του έργου θα ανήκει στο σχολείο, προβλέπεται επιπλέον αμοιβή για  τον εκπαιδευτικό-δημιουργό; Με δεδομένο ότι η συγγραφή βιβλίου δεν εμπίπτει στον κύκλο των καθηκόντων του εκπαιδευτικού, κείται δηλ. εκτός του σκοπού της εργασιακής σύμβασης, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι με την καταβολή του μηνιαίου μισθού εξαντλείται η σχετική υποχρέωση του εργοδότη για αποζημίωση του δημιουργού. Η αμοιβή για τη μεταβίβαση του δικαιώματος εκμετάλλευσης στον εργοδότη, καταβάλλεται με τη μορφή του μισθού, μόνο στην περίπτωση που η σύμβαση εργασίας εμπεριέχει την υποχρέωση συγγραφής και όχι για καθετί που ανατίθεται επιπλέον».

Η διαιώνιση των ανισοτήτων και η εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων πίσω από τη νέα περικοπή θέσεων από τα Πανεπιστήμια



Από το Υπουργείο Παιδείας ανακοινώθηκαν οι διαθέσιμες θέσεις εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση για το Ακαδημαϊκό έτος 2022-23. Οι θέσεις αυτές έχουν μειωθεί σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά κατά 9.000 περίπου! Πρόσχημα της περικοπής η δήθεν αύξηση της ποιότητας των παρεχόμενων σπουδών. Ταυτόχρονα παραμένει σε ισχύ η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ), η οποία λειτούργησε ως φίλτρο εισαγωγής για 20.000 περίπου υποψήφιους το καλοκαίρι του 2021, με όλες τα παράλογες συνέπειες που παρακολουθήσαμε το προηγούμενο καλοκαίρι, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ΜΗ εισαγωγή φοιτητών στην Αρχιτεκτονική Ξάνθης, και θεσμοθετήθηκε η Τράπεζα θεμάτων για την Α’ και τη Β’ Λυκείου.

Πίσω από το τρίπτυχο «Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής – Τράπεζα θεμάτων – Περικοπή θέσεων στα ΑΕΙ» δεν κρύβεται καμιά πρόθεση για τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών, αλλά η άρρητη επιδίωξη της κυβέρνησης για την επαναφορά του ακραία ταξικού μοντέλου επιλογής φοιτητών προ της δεκαετίας του ’80. Ο εξεταστικός μαραθώνιος, τον οποίο δύσκολα θα αντέξουν οικονομικά οι μαθητές από τα λαϊκά στρώματα, σε συνδυασμό με τις συνεχείς περικοπές του αριθμού των φοιτητών και την σταδιακή εξαθλίωση του δημόσιου σχολείου θα οδηγήσουν μοιραία σε μια εκπαιδευτική δυστοπία όπου τις ελάχιστες διαθέσιμες θέσεις, ιδίως στις λεγόμενες «ευγενείς» σχολές, θα καταλαμβάνουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα παιδιά εύπορων οικογενειών.

Σε μία εποχή που η κοινωνία, αλλά και η εκπαιδευτική κοινότητα, προσπαθούν με κάθε τρόπο να εντοπίσουν και να θεραπεύσουν τα τραύματα από τις συνέπειες της πανδημίας και του διετούς, σχεδόν, εγκλεισμού, την στιγμή που καθημερινά ανακύπτουν ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα στις νέες και τους νέους, η κυβέρνηση αδιαφορεί επιδεικτικά για αυτά τα προβλήματα και εστιάζει το ενδιαφέρον της στον αποκλεισμό των νέων από την ανώτατη εκπαίδευση. Η επιλογή αυτή, μάλιστα, έρχεται σε δυσαρμονία με τον στόχο της Ε.Ε. για αύξηση του ποσοστού αποφοίτων πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, γεγονός που προκαλεί απορίες, όταν στην κυβέρνηση βρίσκεται ένα κόμμα που δηλώνει φιλευρωπαϊκό…

Η σπουδή της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας έχει σαφές ιδεολογικό πρόσημο, και αποσκοπεί στα κάτωθι:

  • Στον αποκλεισμό, όπως προαναφέρθηκε, ενός μεγάλου τμήματος μαθητών προερχόμενων κατά βάση από τις λαϊκές οικογένειες, από την πρόσβαση στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ώστε να συνεχιστεί η αναπαραγωγή των εκπαιδευτικών και κοινωνικών ανισοτήτων.
  • Στην εξυπηρέτηση των κοντόφθαλμων συμφερόντων της ελληνικής επιχειρηματικής τάξης που ζητά από την κυβέρνηση μάζες ημιμαθών, χωρίς ουσιαστικά προσόντα, νέων (αυτών που αποκλείει έντεχνα η ηγεσία του ΥΠΑΙΘ με τα νομοθετήματά της), ώστε να τους εξοντώνει εργασιακά και να τους αμείβει με ψίχουλα.
  • Πιο ειδικά, στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματιών της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Οι αποκλεισμένοι από την ανώτατη εκπαίδευση θα υποχρεώνονται είτε να εργαστούν ως ανειδίκευτοι εργάτες, είτε να ξενιτευτούν για να σπουδάσουν ή να βρουν δουλειά, είτε να εγγραφούν σε Ιδιωτικά ΙΕΚ και Κολλέγια. Στην τελευταία, μάλιστα, περίπτωση, οι διακηρύξεις περί Αριστείας πάνε περίπατο, καθώς αρκεί μόνο η δυνατότητα της οικογένειας του κάθε υποψήφιου σπουδαστή να μπορεί να καταβάλει τα, καθόλου ευκαταφρόνητα, δίδακτρα προκειμένου να εκπληρώσει το όνειρό του.

Η πολιτική αυτή δεν πλήττει απλώς τους υποψήφιους φοιτητές που προέρχονται από τα στρώματα των μη προνομιούχων. Πλήττει κατά κύριο λόγο την οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας. Η απαίτηση των επιχειρηματιών για εργατικό δυναμικό χαμηλών προσόντων και εύκολα χειραγωγούμενο διαιωνίζει το βαθύ αναπτυξιακό πρόβλημα της Ελλάδας, καθώς θα εξακολουθούμε να παράγουμε εις το διηνεκές προϊόντα έντασης εργασίας που είναι φθηνά και χαμηλής ποιότητας, ενώ θα εισάγουμε πανάκριβα προϊόντα έντασης γνώσης. Είναι φανερό ότι οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης στους πολιτικούς της συμμάχους κρατούν δέσμιο το μέλλον της χώρας και της νέας γενιάς.

Η κοινωνία, οι εκπαιδευτικές συλλογικότητες, το εργατικό και το φοιτητικό κίνημα έδωσαν ηρωικούς αγώνες μετά την πτώση της Χούντας για να ανατραπεί το όνειδος του περίκλειστου Πανεπιστημίου που ανήκε μόνο στους γόνους της ελίτ, για να υπάρξει κοινωνική κινητικότητα, ίσες δυνατότητες για όλους, ελπίδα για το αύριο. Είναι χρέος όλων  των πολιτών να ακυρώσουν τα σχέδια της κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΙΘ που αποτελούν εφιάλτη όχι μόνο για τα παιδιά μας, αλλά και για το αύριο όλων μας.

Γιορτάζουμε την εργατική πρωτομαγιά



Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί γιορτάζουμε μαζί με τους άλλους εργαζομένους την ημέρα της απεργίας της Εργατικής Πρωτομαγιάς την Κυριακή, στις 10:30, στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.
Σήμερα τα προτάγματα των εργατών του Σικάγο του 1880 εξακολουθούν να είναι ζητούμενα : οκτάωρο, κοινωνική ασφάλιση, δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση, κράτος πρόνοιας.
Στην ίδια προοπτική, διεκδικούμε αύξηση τους μισθούς μας, δικαίωμα στην αποσύνδεση, μειώσεις στους λογαριασμούς, λιγότερη και σταθερή εργασία για όλους χωρίς μείωση αποδοχών, προστασία από την αυθαίρετη απόλυση, συλλογικές διαπραγματεύσεις, Ειρήνη.
Όλοι στην συγκέντρωση του ΕΚΘ.

Αισιόδοξα τα μηνύματα της χθεσινής απεργίας.


Με μαζικότητα ανταποκρίθηκαν χιλιάδες εργαζόμενοι στην απεργιακή κινητοποίηση της 6ης Απριλίου. Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί, παρά το κλίμα ανασφάλειας που επέβαλε από το 2020 ο "νόμος Κεραμέως" στα ιδιωτικά σχολεία, δήλωσαν το "παρών" στέλνοντας μήνυμα ενότητας και αποφασιστικότητας να αλλάξουν την σημερινή απαράδεκτη κατάσταση.
Τα ευρύματα της μεγάλης έρευνας της ΟΙΕΛΕ για την επαγγελματική ικανοποίηση των εκπαιδευτικών τεκμηριώνουν την ζοφερή ατμόσφαιρα που βιώνουν χιλιάδες ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί και ενοχλούν την ψευδή εικόνα που επιδιώκουν να περάσουν οι σχολάρχες, ότι δήθεν όλα βαίνουν καλώς στα ιδιωτικά σχολεία: το μόνο που βαίνει καλώς είναι η εκτίναξη των υπερκερδών τους εις βάρος της υπερεργασίας, του μόχθου και της επαγγελματικής ευσυνειδησίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Μάλιστα, δεν χάνουν την ευκαιρία να βαφτίσουν το κρέας ψάρι με παιδαριώδη "επιχειρήματα". Ξέρουν, προφανώς, ότι το τέλος της ασυδοσίας τους πλησιάζει. Και, κυρίως, το ξέρουμε εμείς. 

Διεκδικητικό πλαίσιο ΟΙΕΛΕ για την πανελλαδική απεργία των συνδικάτων



 

6 Απρίλη: Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί απεργούν για την Παιδεία, για την εργασιακή τους αξιοπρέπεια, για τη ζωή τους!


Στις 6 Απριλίου οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στην 24ωρη πανελλαδική απεργία των συνδικάτων. Απεργούν για μια καλύτερη Παιδεία, για την εργασιακή τους αξιοπρέπεια, για τη ζωή τους!


Σχεδόν 4 δις ευρώ δαπανά ετησίως η ελληνική κοινωνία σε δαπάνες ιδιωτικής εκπαίδευσης, τα μισά εκ των οποίων κατευθύνονται σε ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κέντρα ξένων γλωσσών και ιδιωτικά ΙΕΚ. Τα τελευταία χρόνια οι εγγραφές στα ιδιωτικά σχολεία έχουν εκτοξευθεί (για αύξηση 10% ετησίως κάνουν λόγο οι εκπρόσωποι των ιδιοκτητών), τα φροντιστήρια και τα ΚΞΓ (μαζί με τα απολύτως αρρύθμιστα Κέντρα Μελέτης) ακμάζουν και πολλαπλασιάζονται, ενώ τα ιδιωτικά ΙΕΚ με το δώρο της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής που έστειλε 25.000 μαθητές στα χέρια των επιχειρηματιών της εκπαίδευσης βιώνουν την χρυσή περίοδο της ιστορίας τους.


Την ίδια ώρα, και ενώ οι συνθήκες εργασίας τους επιδεινώνονται διαρκώς μέσω της υπερεντατικοποίησης, οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί λαμβάνουν μηδενικό μέρισμα από αυτή την πρωτοφανή αύξηση κερδών. Μάλιστα συχνά δεν καταβάλλονται ούτε τα νόμιμα. Απλήρωτες υπηρεσίες και «εθελοντικές» απογευματινές δράσεις, αδήλωτες ώρες, ένσημα που δεν πληρώνονται, δια της βίας επιστροφές χρημάτων στον εργοδότη, ατελείωτες και απλήρωτες ώρες τηλεργασίας, απλήρωτες αντικαταστάσεις ασθενών συναδέλφων, παράνομη εργασία εκτός ωραρίου, εργασία σε διακοπές, αργίες, Σαββατοκύριακα είναι τμήμα μόνο της εφιαλτικής κατάστασης που ζουν οι συνάδελφοί μας σε κάθε χώρο δουλειάς. Ο εργοδοτικός αυταρχισμός, δε, περισσεύει. Οι σύλλογοι διδασκόντων στα ιδιωτικά σχολεία δεν λειτουργούν σχεδόν πουθενά, ενώ η εργασιακή επισφάλεια είναι ο κανόνας στα σχεδόν ανεξέλεγκτα φροντιστήρια, ΚΞΓ και ιδιωτικά ΙΕΚ.


Η πολιτική απορρύθμισης στην ιδιωτική εκπαίδευση και η ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων δεν πλήττει όμως μόνο τα εργασιακά μας δικαιώματα. Πλήττει βάναυσα την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Εκατοντάδες ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί παραιτούνται κάθε χρόνο από τα ιδιωτικά σχολεία και τα φροντιστήρια και τα ΚΞΓ έχουν μετατραπεί σε κέντρα διερχόμενων εκπαιδευτικών. Η εκτεταμένη ανομία πλήττει επίσης τους γονείς που πέφτουν θύματα παραπληροφόρησης και αισχροκέρδειας. Νωπά είναι τα παραδείγματα των εικονικών αναστολών σε ιδιωτικές μονάδες εκπαίδευσης την περίοδο της καραντίνας αλλά και στην πρόσφατη γενική αργία λόγω χιονιά, όπου οι «δαιμόνιοι» επιχειρηματίες έκαναν τριπλό τζακ-ποτ. Καταλήστευσαν το κράτος, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς λαμβάνοντας όλα τα επιδόματα, μη καταβάλλοντας μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές, την ώρα που εισέπρατταν κανονικά δίδακτρα.


Δεν πάει άλλο! Η ζωή μας, η εργασία μας, η προσωπικότητά μας έχει αξία! Είμαστε επιστήμονες, είμαστε παιδαγωγοί, παρέχουμε λειτούργημα. Αξίζουμε περισσότερα. Παλεύουμε για περισσότερα!

 

Στο ευρύτερο πλαίσιο διεκδικήσεων με αιχμή την μείωση τιμολογίων κοινωφελών υπηρεσιών, έμπρακτη πάταξη μονοπωλίων και ακρίβειας στα καταναλωτικά αγαθά και προστασία της πρώτης κατοικίας,  οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί στα ιδιωτικά σχολεία διεκδικούμε:

  • Επαναφορά των αποδοχών στα προ 2012 επίπεδα και επιστροφή 13ου και 14ου μισθού.
  • Τέλος στις αναιτιολόγητες καταγγελίες σύμβασης,
  • Έλεγχος της νομιμότητας των καταγγελιών σύμβασης από ανεξάρτητη αρχή,
  • Κατάργηση της απαράδεκτης ρύθμισης για παραίτηση από μέρος του ωραρίου και της βλαπτικής μεταβολής λόγω μείωσης ωρών,
  • Δήλωση των απογευματινών δραστηριοτήτων στα ιδιωτικά σχολεία στις διευθύνσεις εκπαίδευσης για να ανακοπεί το χάος της αδήλωτης ή της «εθελοντικής» εργασίας,
  • Αντιμετώπιση της μάστιγας ανομίας στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία,
  • Αποκατάσταση της εσωτερικής δημοκρατίας στα ιδιωτικά σχολεία και της λειτουργίας του Συλλόγου Διδασκόντων,
  • Όχι στις τιμωρητικές και γραφειοκρατικές διαδικασίες αξιολόγησης που ναρκοθετούν την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου

Ενημέρωση για τις άδειες λόγω COVID-19



 

Μετά από αίτημα πολλών συναδέλφων μας, εκπονήσαμε, υπό την επίβλεψη του νομικού μας συμβούλου Γιώργου Μελισσάρη, ένα ενημερωτικό σημείωμα για τις άδειες  λόγω COVID-19.


Εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας δικαιούνται (δεν υποχρεούνται), σε περίπτωση νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19, να παρέχουν την εργασία τους εξ αποστάσεως, στις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό, για χρονικό διάστημα έως πέντε (5) εργάσιμων ημερών.

(Τούτο σημαίνει ότι ο εργοδότης δεν έχει δικαίωμα να πιέσει τον εργαζόμενο να εργαστεί εξ αποστάσεως. Η τηλεργασία στην περίπτωση νόσησης με COVID-19 εξαρτάται αποκλειστικά από τον εργαζόμενο. Σε περίπτωση πίεσης για εργασία, παρακαλούμε να απευθύνεστε άμεσα στον ΣΙΕΛΒΕ και στην ΟΙΕΛΕ).

Εφόσον η παροχή εξ αποστάσεως εργασίας δεν είναι εφικτή, είτε λόγω της φύσης της εργασίας, είτε λόγω της κατάστασης της υγείας του εργαζομένου, κατά την κρίση του, οι προαναφερόμενοι εργαζόμενοι δικαιούνται να κάνουν χρήση ειδικής άδειας ασθένειας λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19, για χρονικό διάστημα έως πέντε (5) εργασίμων ημερών.

Για την άσκηση του δικαιώματος χρήσης της ειδικής άδειας ασθένειας, αρκεί η απόδειξη θετικού διαγνωστικού ελέγχου, σύμφωνα με τα εκάστοτε ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα, και δεν απαιτείται ιατρική γνωμάτευση. 

Η ειδική άδεια ασθένειας χορηγείται επιπρόσθετα προς άλλες άδειες που αφορούν σε ασθένεια εργαζομένου και δεν επιτρέπεται να χορηγείται όταν, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, έχει χορηγηθεί στον ίδιο εργαζόμενο οποιαδήποτε άλλη άδεια.

Η ειδική άδεια ασθένειας δύναται να παρατείνεται ως κοινή άδεια ασθένειας μόνο κατόπιν ιατρικής γνωμάτευσης, σύμφωνα με τα εκάστοτε ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα

Σε περίπτωση χρήσης της ειδικής άδειας ασθένειας λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19, εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις ως προς τον τρόπο πληρωμής από τον εργοδότη και επιδότησής της από τον ασφαλιστικό φορέα του εργαζόμενου, χωρίς να ισχύουν οι χρονικές και λοιπές προϋποθέσεις του ασφαλιστικού φορέα, στον οποίο ο εργαζόμενος υπάγεται για παροχές ασθένειας.

Ο τρόπος πληρωμής για τις άδειες είναι ο εξής: Ο εργαζόμενος που νοσεί πληρώνεται τις 3 πρώτες ημέρες κατά το ήμισυ από τον εργοδότη ενώ οι δύο επόμενες ημέρες καταβάλλονται από τον ΕΦΚΑ ως επίδομα ασθενείας. Για αναλυτικότερες πληροφορίες, δείτε εδώ.

Για τη χορήγηση του επιδόματος ασθενείας, αρκεί η απόδειξη θετικού διαγνωστικού ελέγχου, το οποίο προσδιορίζει και την έναρξη της ασθένειας σύμφωνα με τα εκάστοτε ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα, και δεν απαιτείται ιατρική γνωμάτευση.

Με το πέρας της ειδικής άδειας ασθένειας εργαζομένων λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19 για χρονικό διάστημα εως πέντε (5) εργάσιμων ημερών, για την παράταση χορήγησης του επιδόματος ασθενείας απαιτείται ιατρική γνωμάτευση. Στην περίπτωση αυτή επιδοτούνται όλες οι μέρες ανικανότητας για εργασία, οι οποίες βεβαιώνονται στην ιατρική γνωμάτευση και οι οποίες διαδέχονται τις ημέρες ειδικής άδειας ασθένειας

Στη βεβαίωση του εργοδότη με τα στοιχεία της περιόδου αποχής του ασφαλισμένου από την εργασία βεβαιώνεται επιπροσθέτως ότι αυτός δεν παρείχε την εργασία του εξ αποστάσεως.

Οι ημέρες της ειδικής άδειας ασθένειας που χορηγούνται, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 2 της Υ.Α., δεν συνυπολογίζονται στο ετήσιο ανώτατο όριο των ημερών επιδότησης της ασθένειας από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, ούτε στο ανώτατο όριο ημερών γνωμάτευσης των υγειονομικών οργάνων.

Σε περίπτωση που η πρώτη ημέρα της ειδικής άδειας ασθενείας λόγω νόσησης από τον κορωνοϊό COVID-19 τυχόν έπεται της τελευταίας ημέρας άδειας ασθενείας από άλλη αιτία, οι ημέρες ασθένειας λόγω COVID-19 επιδοτούνται όλες ως συνεχόμενες ημέρες ασθενείας.

Τέλος, τονίζεται (διότι υπήρξαν σχετικά ερωτήματα) ότι η άδεια COVID-19 χορηγείται για 5 εργάσιμες και όχι ημερολογιακές ημέρεςΤούτο σημαίνει ότι ημέρες αργιών (επέτειοι, θρησκευτικές εορτές, Σαββατοκύριακα) δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ημερών άδειας.

Ανάπτυξη και Σχεδίαση: Γιάννης Παπαδόπουλος, Τάσος Μπάρμπας, Μιγκιπή Αναστασία

Designed by Posicionamiento Web