Καταιγίδα απολύσεων στα ιδιωτικά σχολεία, «ανακύκλωση» νέων εκπαιδευτικών για μείωση εργασιακού κόστους – Η πρόταση της ΟΙΕΛΕ

Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων που επέφερε ο Ν. 4713/2020 έχει προκαλέσει φέτος καταιγίδα απολύσεων στα ιδιωτικά σχολεία, σε βαθμό δυσανάλογο με άλλους τομείς της ιδιωτικής οικονομίας (εξαιρουμένων των απολύσεων για οικονομοτεχνικούς λόγους). Μόνο την τελευταία εβδομάδα έχουν έρθει σε γνώση της Ομοσπονδίας σχεδόν 100 απολύσεις! Η απορρύθμιση αυτή δεν έγινε, όπως ανέφερε τότε η Υπουργός Παιδείας στη Βουλή, για λόγους οργάνωσης και αξιολόγησης του προσωπικού. Αντίθετα, έγινε με κύριο στόχο τη μείωση του εργασιακού κόστους, αλλά και (σε ορισμένες περιπτώσεις) για την αλλοίωση της νομιμότητας και της διαφάνειας των εκπαιδευτικών διαδικασιών.



Η πλειονότητα των απολύσεων σχετίζεται είτε με συναδέλφους που συχνά δεν έχουν συμπληρώσει ένα χρόνο υπηρεσίας είτε υπηρετούν για πολλά χρόνια σε ένα εκπαιδευτήριο. Στην πρώτη περίπτωση, όταν η καταγγελία σύμβασης γίνεται πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος, το σχολείο δεν έχει την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης (μάλιστα, αν ο εκπαιδευτικός δεν έχει συμπληρώσει 125 ημέρες εργασίας δεν λαμβάνει καν την αποζημίωση του ΟΑΕΔ). Στη δεύτερη (όπου συχνά η καταγγελία γίνεται με προειδοποίηση, ώστε να μειώνεται ακόμη περισσότερο το ποσό της αποζημίωσης) πολλοί ιδιοκτήτες επιχειρούν να απαλλαγούν από τους «ακριβούς» παλιούς εκπαιδευτικούς.

Έτσι γίνεται μια «ανακύκλωση» νέων εκπαιδευτικών που προσλαμβάνονται για ένα διδακτικό έτος και απολύονται για να πάνε σε έναν άλλο εργοδότη όπου θα συμβεί ακριβώς το ίδιο. Οι «περιφερόμενοι» και αναλώσιμοι αυτοί εκπαιδευτικοί δεν θα μπορέσουν ποτέ να συμπληρώσουν την απαιτούμενη προϋπηρεσία για τον ΑΣΕΠ και, κυρίως, δεν θα μπορέσουν να αναπτύξουν την τόσο απαραίτητη παιδαγωγική κουλτούρα που προκύπτει μέσα από την ωρίμανση σε ένα σταθερό περιβάλλον. Μια κουλτούρα από την οποία κερδίζει και το σχολείο και οι μαθητές.

Το καθεστώς της «ανακύκλωσης» εκπαιδευτικών είναι πολύ σύνηθες στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία που αποτελούν τη μεγαλύτερη εργασιακή πληγή της τυπικής ιδιωτικής εκπαίδευσης. Για τις εργασιακές σχέσεις στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία έχουμε μιλήσει πολλές φορές και ετοιμάζουμε συντονισμένες ενέργειες το επόμενο διάστημα.

Επιπλέον, η απόλυση κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους, ακόμη και μία ημέρα πριν την κατάθεση βαθμολογιών ή τη διεξαγωγή ενδοσχολικών εξετάσεων, δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για τη διαφάνεια των διαδικασιών που οδηγούν σε κτήση τίτλων σπουδών, άρα και για τις συνθήκες ισονομίας ανάμεσα σε μαθητές που φοιτούν σε νόμιμα και σε παράνομα σχολεία.

Τούτων λεχθέντων, αξίζει να σημειωθεί  ότι δεν ακολουθούν όλα τα ιδιωτικά σχολεία τις ίδιες πρακτικές. Πολλά σχολεία τηρούν τη νομιμότητα και διατηρούν το προσωπικό τους, θεωρώντας ορθά ότι οι σταθερές εργασιακές σχέσεις ενισχύουν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και ενδυναμώνουν την υπάρχουσα εκπαιδευτική κοινότητα.

 

Τι ίσχυε νομοθετικά για τις απολύσεις και ποια είναι η πρόταση της ΟΙΕΛΕ

Μέχρι και τον Ιούλιο του 2020 (με εξαίρεση το μικρό – και σκοτεινό – διάστημα Υπουργίας Αρβανιτόπουλου) ο νομοθέτης προέβλεπε σοβαρό έλεγχο της διαδικασίας των απολύσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, αναγνωρίζοντας ότι η εκπαίδευση είναι δημόσιο αγαθό, ότι τα ιδιωτικά σχολεία απονέμουν ισότιμους τίτλους σπουδών κι ότι πρέπει να διαφυλαχθούν οι συνθήκες στοιχειώδους ισονομίας για όλα τα παιδιά. Επίσης, θα πρέπει να προβλέπονται σταθερές, κατά το δυνατόν, συνθήκες εργασίας, «ώστε να μπορούν απερίσπαστα να εκτελούν τα καθήκοντά τους για την αποτελεσματικότερη εκπλήρωση του σκοπού της Παιδείας, ο οποίος,  έχει αναχθεί σε συνταγματικό λόγο δημοσίου συμφέροντος» (απόφαση Ολομ. ΣτΕ 622/2010).

Πώς ο νομοθέτης προέβλεπε τον έλεγχο αυτό με στόχο τη συγκράτηση ενός ανεξέλεγκτου κύματος απολύσεων και τη διατήρηση συνθηκών διαφάνειας και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση;

  1. Με προδικαστικό έλεγχο των απολύσεων (ενδεικτικά αναφέρουμε τους Νόμους 2986/2002 και 4415/2016),
  2. Με απαγόρευση των απολύσεων κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους με την εξαίρεση σοβαρού λόγου (ενδεικτικά αναφέρουμε το Ν. 817/1978 και την Γνωμοδότηση 266/2014 του ΝΣΚ) και,
  3. Με την πρόβλεψη ενισχυμένης αποζημίωσης απόλυσης (αποζημίωση ακόμη και χωρίς τη συμπλήρωση ενός έτους, ποσό αποζημίωσης βάσει του συνόλου των ετών προϋπηρεσίας (πχ για 17 έτη προϋπηρεσίας, 17 μικτοί μισθοί αποζημίωσης).

Αυτή τη στιγμή, δυστυχώς, δεν υπάρχει απολύτως κανένας έλεγχος στη διαδικασία των καταγγελιών σύμβασης, παρά μόνο αυτή των αστικών δικαστηρίων που είναι εξαιρετικά χρονοβόρα και κοστοβόρα για τους εκπαιδευτικούς. Να τονιστεί εδώ πως στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, αλλά και στις ΗΠΑ (με βάση το Education Act του 1964) κάθε εκπαιδευτικός που απολύεται, αν θεωρεί ότι αδικήθηκε έχει τη δυνατότητα προσφυγής σε μια ανεξάρτητη αρχή που άμεσα (και συνήθως δωρεάν) εξετάζει την περίπτωσή του.

Τι προτείνει η ΟΙΕΛΕ σε κυβέρνηση και κόμματα:

  • Τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης αρχής που θα ελέγχει, με βούληση του εκπαιδευτικού, τη νομιμότητα και την καταχρηστικότητα της καταγγελίας μιας σύμβασης
  • Την απαγόρευση των απολύσεων κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους με την εξαίρεση σοβαρού λόγου (όπως ισχύει με τις ορισμένου χρόνου συμβάσεις)
  • Την καταβολή ενισχυμένης αποζημίωσης απόλυσης, όπως προβλεπόταν μέχρι και το 2017.

Big Quit στην ιδιωτική εκπαίδευση, μέρος 3: Υποχρεωτική δουλειά χωρίς αμοιβή απογεύματα, Σαββατοκύριακα, αργίες και διακοπές!


Σήμερα παρουσιάζουμε το τρίτο (και τελευταίο) τμήμα της αποτύπωσης των αιτιών του Big Quit στην ιδιωτική εκπαίδευση, των λόγων δηλαδή που σήμερα τα 2/3 των συναδέλφων μας θέλουν να αποχωρήσουν από τα ιδιωτικά σχολεία. Τα προηγούμενα μέρη αφορούσαν α) στην αναγκαστική μετατροπή των ιδιωτικών εκπαιδευτικών σε …συγγραφείς (!) και β) στη διπλή εργασία που υποχρεώνονται πολλοί συνάδελφοι εντός του ωρολόγιου προγράμματος λόγω των διπλών προγραμμάτων αλλά και λόγω της non stop παροχής υπηρεσιών που θα έπρεπε να παρέχονται εντός του σχολικού προγράμματος, ωστόσο παρέχονται όλη την ημέρα (μέχρι αργά το βράδυ…) και κάθε ημέρα της εβδομάδας (τηλεκπαίδευση, συναντήσεις με γονείς, ενημερώσεις τηλεφωνικές ή μέσω e-mail κ.λπ.). Κοινός τόπος των παραπάνω περιπτώσεων, όπως και της κατηγορίας που παρουσιάζεται σήμερα, η δια της ψυχολογικής βίας (με απειλές για απολύσεις, με ακραίο bullying και mobbing) υποχρέωση των ιδιωτικών εκπαιδευτικών σε εργασία πέραν όσων ορίζει η σύμβασή τους, συνήθως χωρίς αμοιβή, εργασιακή και ασφαλιστική κάλυψη. Όπως προέκυψε και από τα αποτελέσματα της έρευνάς μας για το Big Quit στην ιδιωτική εκπαίδευση, το 86% του συνόλου των δραστηριοτήτων που παρέχουν εκτός σχολικού προγράμματος οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί δεν αμείβεται (είναι απορίας άξιον ένας εργασιακός τομέας που μάλιστα εποπτεύεται – τουλάχιστον θεωρητικά – από δύο Υπουργεία, Παιδείας και Εργασίας, να εμφανίζει τέτοια ποσοστά παραβατικότητας…).

Η μεγαλύτερη και πιο συνηθισμένη (τόσο πολύ, που δυστυχώς μεγάλος αριθμός συναδέλφων τη θεωρεί …δεδομένη) κατηγορία παραβιάσεων της νομοθεσίας που προκαλεί αιτιολογημένα αισθήματα οργής και αγανάκτησης στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, είναι ο εξαναγκασμός σε δωρεάν εργασία τα απογεύματα, τα Σαββατοκύριακα, τις αργίες και τις διακοπές. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι εξτρά αυτές δραστηριότητες αμείβονται, όμως οι συνάδελφοι σπάνια παρέχουν υπηρεσίες με τη βούλησή τους…



Απογευματινές δράσεις: ακραία παρανομία (και τα κυβερνητικά ψεύδη με τη δήθεν …αύξηση αποδοχών μας – που αποδείχθηκε κατά 50% μείωση)!



Ένας από τους βασικούς λόγους που οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους σε ένα ιδιωτικό σχολείο είναι η ολοήμερη λειτουργία τους και η πραγματοποίηση δράσεων που είτε υποστηρίζουν το πρόγραμμα του σχολείου (μελέτη, ενισχυτική διδασκαλία), είτε προχωρούν πέρα από το τυπικό πρόγραμμα (μαθητικοί όμιλοι, πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες, προγράμματα με έμφαση στις νέες τεχνολογίες κ.λπ.). Τα ιδιωτικά σχολεία έχουν τη δυνατότητα να προσλάβουν για τις δράσεις αυτές είτε το προσωπικό του σχολείου (αν οι συνάδελφοι το επιθυμούν) είτε διδάσκοντες από την ελεύθερη αγορά, ιδίως για αντικείμενα που δεν σχετίζονται άμεσα με το σχολικό πρόγραμμα.



  • Τι συνέβαινε μέχρι τον Ιούλιο του 2020 με δράσεις και παρεκκλίσεις

Η δυνατότητα των ιδιωτικών σχολείων να παρέχουν παρεκκλίσεις  μέχρι και το 2016 προβλεπόταν μεν, αλλά με εξαιρετικά πολύπλοκες, γραφειοκρατικές διαδικασίες, ενώ δεν υπήρχε καμιά απολύτως πρόβλεψη για τις δράσεις. Το γεγονός ότι μέχρι το 2016 δεν υπήρχε συγκεκριμένη νομοθετική πρόβλεψη για τις δράσεις «βόλευε» ιδιαίτερα τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων που τις παρείχαν σε υψηλές τιμές, χωρίς (στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων) να καταβάλλουν αποδοχές σε όσους παρείχαν τις υπηρεσίες τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σχετική έρευνα του Κλαδικού Ινστιτούτου της ΟΙΕΛΕ το 2012, το 97% περίπου των 478 εκπαιδευτικών που συμμετείχαν απάντησε ότι δεν πληρώνεται καθόλου στις δράσεις, με αποτέλεσμα τα χρήματα των γονέων να καταλήγουν ατόφια στα ταμεία του ιδιοκτήτη.

Μετά το 2016 υπήρξε σημαντική χαλάρωση του θεσμικού πλαισίου για τις παρεκκλίσεις, ενώ  θεσπίστηκε η δυνατότητα των ιδιωτικών σχολείων να παρέχουν δράσεις απολύτως ελεύθερα με μοναδικό περιορισμό τη δήλωση των διδασκόντων και των μαθητών (άρθρο 28 του Ν. 4415/2016). Το πιο σημαντικό για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, ωστόσο, είναι πως βάσει του νόμου αυτού οι ώρες απασχόλησης στις απογευματινές δράσεις θεωρούνταν διδακτικές ώρες, αμείβονταν με βάση το εκπαιδευτικό μισθολόγιο και προσμετρώνταν στην προϋπηρεσία μας!



Η πλήρης απελευθέρωση της πραγματοποίησης  των δράσεων με το Ν. 4415/2016 (γνωστού και ως «νόμου Φίλη») είχε το θετικό του εμπλουτισμού του προγράμματος των σχολείων, είχε όμως και την αρνητική πλευρά της καταστρατήγησης της νομοθεσίας από το σημαντικά μεγαλύτερο τμήμα των ιδιωτικών σχολείων (περίπου το 80-85% δεν δήλωναν τα στοιχεία που προέβλεπε η νομοθεσία σύμφωνα με στοιχεία των Διευθύνσεων του Υπ. Παιδείας) με αποτέλεσμα να υφίσταται σοβαρό ζήτημα αδήλωτης εργασίας και φοροδιαφυγής. Στην πλειονότητα των ιδιοκτητών είναι φυσικό πως δεν άρεσε καθόλου η υποχρέωση να δηλώνουν τις δράσεις, καθώς φοβούνταν ότι το πάρτι του μαύρου χρήματος θα σταματούσε. Ήταν όμως και σημαντική η ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης που δεν επέβαλε κανένα πειθαρχικό/ποινικό μέτρο στους «αντάρτες» επιχειρηματίες, οι οποίοι έγραψαν τον ψηφισμένο από τη Βουλή νόμο στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.



  • Μετά το Νόμο Κεραμέως (και τη δήθεν …αύξηση του εισοδήματος των ιδιωτικών εκπαιδευτικών)

Η πίεση του λόμπι των ιδιοκτητών σε κυβέρνηση και Υπουργείο Παιδείας έφερε καρπούς τον Ιούλιο του 2020 με την ψήφιση του Ν. 4713/2020 που ψευδώς διαφημίστηκε ως ο νόμος «απελευθέρωσης των ιδιωτικών σχολείων» και δήθεν «…αύξησης των εισοδημάτων τους μέσω των δράσεων» (που ήδη υπήρχαν!).

Στην παρουσίαση του νόμου αυτού είχαμε την παγκόσμια πρωτοτυπία να εξαγγέλλονται ρυθμίσεις που ίσχυαν, όπως η δυνατότητα ενός ιδιωτικού σχολείου να κάνει …δράσεις! Ποια είναι όμως πλέον η διαφορά για τους …πανευτυχείς ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς (που τάχα θα «πλούτιζαν» με το νόμο). Ενώ με το προηγούμενο καθεστώς οι ώρες που παρείχαν οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί στις απογευματινές δράσεις αμείβονταν με βάση το εκπαιδευτικό μισθολόγιο και αναγνωρίζονταν ως ώρες προϋπηρεσίας, με το νόμο Κεραμέως οι δράσεις αποχαρακτηρίζονται από εκπαιδευτικές δραστηριότητες και έτσι όσοι (τυχεροί…) πληρώνονται, θα αμείβονται ως ανειδίκευτοι εργάτες και χωρίς καμιά αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους. Αποτέλεσμα: η περιβόητη αύξηση των αποδοχών μας έγινε μείωση που συχνά φτάνει ή και ξεπερνά το 50% (επαναλαμβάνουμε, για όσους πληρώνονται στις δράσεις).



Η εικόνα, βάσει της έρευνας που παρουσίασε το Κλαδικό Ινστιτούτο της ΟΙΕΛΕ τον Απρίλιο είναι πως στις δράσεις απασχολείται περίπου το 1/3 των ιδιωτικών εκπαιδευτικών (συχνά χωρίς τη θέλησή τους) και μόλις το 45% παίρνουν το πλουσιοπάροχο ποσό των …6 ευρώ την ώρα (για δράσεις που οι γονείς καταβάλλουν κάθε χρόνο χιλιάδες ευρώ). Οι υπόλοιποι παρέχουν τις υπηρεσίες τους «εθελοντικά», με το «πιστόλι» της ελεύθερης απόλυσης στον κρόταφο.

  • Bazaar, open days, εορταστικές εκδηλώσεις και summer camps. Η κόλαση του ιδιωτικού εκπαιδευτικού



Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη στις λοιπές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα εκτός διδακτικού ωραρίου. Πρόκειται για ημερήσιες εκδηλώσεις όπως για παράδειγμα:



  • Οι εορταστικές εκδηλώσεις, κυρίως Χριστουγέννων και λήξης του σχολικού έτους
  • Οι open days που κάποια ιδιωτικά σχολεία πραγματοποιούν για διαφημιστική προσέλκυση γονέων
  • Τα περίφημα Bazaars (κυρίως την περίοδο των Χριστουγέννων)

Όλες αυτές οι εκδηλώσεις γίνονται είτε απόγευμα, είτε το Σαββατοκύριακο, σε ώρες δηλαδή εκτός διδακτικού ωραρίου, επομένως θα έπρεπε οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί να αμείβονται υπερωριακά. Ποια είναι, όμως, η εικόνα;

Όσο για το ποσοστό των αμειβόμενων εκπαιδευτικών, η κατάσταση είναι θλιβερή, με τη συντριπτική πλειονότητα να μην πληρώνονται για τις δραστηριότητες αυτές… Σχεδόν το 90% των εκπαιδευτικών δήλωσαν ότι δεν αμείβονται για τη συμμετοχή τους σε ημερήσιες εκδηλώσεις εκτός του εργασιακού ωραρίου τους.

Η φύλαξη των παιδιών σε περιόδους διακοπών: Χάος απλήρωτης και αδήλωτης εργασίας και τεράστιοι κίνδυνοι υγείας και ασφάλειας των μαθητών



Ξεχωριστά θα αναφερθούμε στο κομμάτι της φύλαξης παιδιών τις περιόδους διακοπών (Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιριού). Όχι μόνο, διότι εκεί οι άτυχοι συνάδελφοι σπάνια αμείβονται, αλλά κυρίως διότι η αδήλωτη και απλήρωτη εργασία εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των μαθητών.



Τη μερίδα του λέοντος σε αυτό το τμήμα δραστηριοτήτων των σχολείων κατέχουν τα περίφημα summer camps, στα οποία αναφερθήκαμε σε πρόσφατη ανακοίνωσή μας. Με βάση καταγγελίες φετινές αλλά και σε προηγούμενα χρόνια, πολλοί εκπαιδευτικοί (κυρίως του νηπιαγωγείου και του δημοτικού σχολείου) υποχρεώνονται να συμμετέχουν χωρίς αμοιβή και χωρίς ασφάλιση με την απειλή είτε της απόλυσης είτε της μη καταβολής των καλοκαιρινών μισθών!

Όπως όλες και όλοι γνωρίζουν, η φύλαξη στα summer camps δεν είναι εύκολη υπόθεση, διότι δεν πρόκειται για μια απολύτως δομημένη εκπαιδευτική κατάσταση, αλλά για μια πιο «ελεύθερη» δραστηριοποίηση των παιδιών. Η φύση των summer camps εγκυμονεί πάντοτε κινδύνους και εύλογα αναρωτιέται κάποιος: ποιος θα αναλάβει τη νομική ευθύνη, αν κάποιο παιδί χτυπήσει; Ο ανύπαρκτος ιδιοκτήτης ή ο σκιώδης υπάλληλος-εκπαιδευτικός που δεν έχει λάβει την αναγκαία άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου από την αρμόδια Διεύθυνση Εκπαίδευσης και δεν έχει δηλωθεί στην Εργάνη με άλλη σύμβαση; Σε ποιον θα απευθυνθεί ο γονέας που πληρώνει χρυσάφι κάθε εβδομάδα για τη φύλαξη των παιδιών του;



Η ΟΙΕΛΕ ζήτησε από τα Υπουργεία Παιδείας και Εργασίας έλεγχο σε όλες αυτές τις δομές, όμως δεν είμαστε καθόλου αισιόδοξοι. Φαίνεται πως κάποιοι πολιτικοί θέτουν τις προσωπικές τους φιλίες και συμμαχίες πάνω από το δημόσιο συμφέρον, τη ζωή και την υγεία ακόμη και μικρών παιδιών.



Εν κατακλείδι…



Από όσα κατεγράφησαν στην Έρευνα της ΟΙΕΛΕ για το Big Quit και στην αναζήτηση των αιτιών μέσω του αφιερώματος σε 3 μέρη που σήμερα ολοκληρώνουμε, δεν προκαλεί καμιά εντύπωση ότι περίπου το 70% των ιδιωτικών εκπαιδευτικών θέλουν να φύγουν από τα ιδιωτικά σχολεία. Κι εδώ θα πρέπει να επαναλάβουμε έναν σημαντικό περιορισμό της έρευνάς μας.  Από το μ.ο. της προϋπηρεσίας των συμμετεχόντων (16 χρόνια), διαπιστώνεται ότι πολλοί από τους συμμετέχοντες προέρχονται από ιδιωτικά σχολεία με σταθερές εργασιακές σχέσεις. Επομένως, είναι πιθανό το ποσοστό αυτό να είναι ακόμη μεγαλύτερο.



Η διαχρονική ατιμωρησία στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης με τους πολιτικούς παράγοντες πολλών κυβερνήσεων να φοβούνται να συγκρουστούν με τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων, έχει γεννήσει ένα ιδιόμορφο καθεστώς ασυδοσίας και τρόμου για μεγάλο τμήμα των συναδέλφων μας. Ο (γραμμένος από χέρι ιδιοκτητών) Νόμος 4713/2020, γνωστός στον κλάδο ως Νόμος Κεραμέως, έχει επιδεινώσει την κατάσταση και έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης στο κύμα φυγής που προβλέπουμε ότι θα ενταθεί σε πολλά ιδιωτικά σχολεία την επόμενη περίοδο (σε βαθμό αδυναμίας εύρεσης εκπαιδευτικών κάποιων ειδικοτήτων τα επόμενα χρόνια). Διότι είναι διαφορετικό να είσαι μια κυβέρνηση που στηρίζεις τον επιχειρηματικό κόσμο και λαμβάνεις μονόπλευρες και μονομερείς εναντίον των εργαζόμενων αποφάσεις (είναι μια ιδεολογική στάση) και διαφορετικό να επιτρέπεις την παραβίαση της εκπαιδευτικής, της εργατικής και της ασφαλιστικής νομοθεσίας, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσεις τις απαιτήσεις των υποστηρικτών-χρηματοδοτών σου.

Για το λόγο αυτό εμείς έχουμε ως Ομοσπονδία κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου σε κυβέρνηση και εργοδότες. Θεωρούμε ότι η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος εργασιακής εξόντωσης στις νέες παγκόσμιες συνθήκες του Big Quit δεν μπορεί πλέον να ωφελήσει ούτε καν κοντόφθαλμα επιχειρηματικά σχέδια κάποιων «πειρατών» που δρουν στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Εκτιμούμε πως είναι ώριμες οι συνθήκες για έναν σοβαρό κοινωνικό διάλογο, ώστε να εξορθολογιστεί και να αυστηροποιηθεί το νομοθετικό πλαίσιο για την ιδιωτική εκπαίδευση. Πιστεύουμε πως στο μέλλον θα επιβιώσουν μόνο οι μονάδες αυτές που παρέχουν ποιοτικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες και καλές εργασιακές σχέσεις με ένα πλέγμα ηθικών και οικονομικών κινήτρων για τους εκπαιδευτικούς. Όπως, άλλωστε, είχαμε παρατηρήσει και στην έρευνά μας, δεν είναι όλα τα ιδιωτικά σχολεία τα ίδια. Γράφαμε στο σχολιασμό της έρευνας:



«ένα ποσοστό εκπαιδευτικών (περίπου ένα 30-40%, όπως προκύπτει από απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα) που δηλώνουν σχετικά ικανοποιημένοι στο σχολείο όπου υπηρετούν (παραπέμπουμε εδώ στους περιορισμούς της έρευνας, ενδεχομένως το ποσοστό στο σύνολο του κλάδου να είναι μικρότερο). Πρόκειται προφανώς για ιδιωτικά σχολεία που εξακολουθούν να διατηρούν το χαρακτήρα φορέων Παιδείας και δεν έχουν υποταχθεί πλήρως σε ένα μοντέλο λειτουργίας με αμιγείς κανόνες αγοράς. Η πρόκληση του μέλλοντος για την ιδιωτική εκπαίδευση είναι, με την ταυτόχρονη ενίσχυση της εποπτείας της πολιτείας, να κυριαρχήσει η κουλτούρα ενός σχολείου με ελκυστικό εργασιακό πλαίσιο (αξιοπρέπεια, παιδαγωγική αυτονομία, ηθικά και οικονομικά κίνητρα) που προτεραιότητά του θα έχει την παροχή υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικών υπηρεσιών και όχι την ικανοποίηση του «γονέα-πελάτη».



Η Έρευνα της ΟΙΕΛΕ με τα 3 μέρη της ποιοτικής ανάλυσης θα κυκλοφορήσει ως ενιαίο πόνημα με τίτλο «Η Μαύρη Βίβλος του Big Quit στην Ιδιωτική Εκπαίδευση» και θα αποσταλεί στο Γραφείο Πρωθυπουργού, στα Υπουργεία Παιδείας και Εργασίας, στους Βουλευτές όλων των κομμάτων, στους Τομείς Παιδείας των κομμάτων, σε εκπαιδευτικούς και συλλογικούς φορείς. Στόχος μας να ανοίξει, επιτέλους, ένας διάλογος για τα κακώς κείμενα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ώστε να επωφεληθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι, κυρίως όμως οι μαθητές μας που είναι βέβαιο πως θέλουν να έχουν ικανοποιημένους εργασιακά και καλά αμειβόμενους δασκάλους.

  

Ντροπιαστική δικαστική απόφαση με ψευδή στοιχεία «ευλογεί» εντολή Ερντογάν για απόλυση εκπαιδευτικού στην Ελλάδα! Η ΟΙΕΛΕ ζητά από το Υπουργείο Παιδείας την αναψηλάφηση της υπόθεσης και τον πειθαρχικό έλεγχο των δικαστών

Μια απόφαση-ντροπή που εκθέτει την ελληνική δικαιοσύνη και προκαλεί εύλογα ερωτηματικά για τη σκοπιμότητά της δίνει σήμερα στη δημοσιότητα η ΟΙΕΛΕ. Πρόκειται για την υπ. αριθμ. 697/2021 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών , σύμφωνα με την οποία κηρύσσεται άκυρη η απόφαση του ΚΥΣΔΕ (Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) που έκρινε με απόφασή του (Πράξη 32/9-12-2016) το Δεκέμβριο του 2016 ότι η καταγγελία σύμβασης του ιδιωτικού εκπαιδευτικού Νιχάτ Χότσκα από το Μειονοτικό Σχολείο Ξάνθης, όπου υπηρετεί, ήταν παράνομη ως καταχρηστική. Η απόφαση αυτή του Εφετείου, όπως θα αναφερθεί πιο κάτω, στηρίζεται σε ψευδές σκεπτικό, γεγονός που θέτει θέμα είτε ανικανότητας είτε δόλου όσων εκδίκασαν την υπόθεση.

Η ιστορία του αγωνιζόμενου συναδέλφου Νιχάτ Χότσκα είναι γνωστή στην εκπαιδευτική κοινότητα και συνδέεται με τις διώξεις του καθεστώτος Ερντογάν εναντίον χιλιάδων αντιφρονούντων εκπαιδευτικών εντός και εκτός Τουρκίας μετά το υποτιθέμενο «πραξικόπημα» του Ιουλίου του 2016. Το «μακρύ» χέρι του Ερντογάν έφθασε δυστυχώς μέχρι και στη χώρα μας με την υπόθεση Νιχάτ. Τον Οκτώβριο του 2016 η ιδιοκτησία του Μειονοτικού Σχολείου Ξάνθης καταγγέλλει τη σύμβασή του. Προκάλεσε κατάπληξη ότι οι ιδιοκτήτες δεν κρύφτηκαν, αλλά με υπόμνημα που κατέθεσαν στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης ανέφεραν ως βασικό λόγο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του εκπαιδευτικού τις θρησκευτικές ιδεολογίες και αντιλήψεις (sic) που σχετίζονται με παράνομη (σ.σ.: σε ποια χώρα;;) θρησκευτική οργάνωση.

Επειδή τότε (ευτυχώς) βρισκόταν σε ισχύ νομοθετικό πλαίσιο που επέβαλε την αιτιολόγηση των απολύσεων των εκπαιδευτικών και έλεγχό τους από υπηρεσιακό συμβούλιο, η καταγγελία εξετάστηκε στο ΚΥΣΔΕ και κρίθηκε εύλογα καταχρηστική. Έκτοτε ξεκίνησε η Οδύσσεια του Νιχάτ με το σχολείο να αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση του ΚΥΣΔΕ, παρεμποδίζοντας παράνομα την είσοδο του εκπαιδευτικού στο σχολείο με στημένες συγκεντρώσεις «πολιτών» και εκπαιδευτικών ενορχηστρωμένες από μουσουλμανικές παραθρησκευτικές οργανώσεις στη Θράκη.

Ταυτόχρονα, η διοίκηση του σχολείου κατέθεσε έφεση κατά της απόφασης του ΚΥΣΔΕ, η οποία εκδικάστηκε στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών. Στο σκεπτικό της απόφασης του Εφετείου (σημείο 11) αναφέρεται πως η απόφαση του ΚΥΣΔΕ δεν παρέχει αυξημένες εγγυήσεις «ανεξαρτησίας, αντικειμενικότητας και διαφάνειας», διότι δεν συμμετείχε στη λήψη της «εκπρόσωπος των ιδιωτικών εκπαιδευτικών». Όπως όμως προβλέπεται από το Π.Δ. 1/2003, στο ΚΥΣΔΕ συμμετέχουν δύο αιρετοί εκπρόσωποι των ιδιωτικών εκπαιδευτικών «στις περιπτώσεις που τα συμβούλια εξετάζουν θέματα υπηρεσιακής κατάστασης και πειθαρχικού δικαίου» (άρθρο 33 του εν λόγω Π.Δ.). Στη συνεδρίαση από την οποία προέκυψε η Πράξη 32/9-12-2016 του ΚΥΣΔΕ, συμμετείχαν κανονικά οι δυο αιρετοί της ΟΙΕΛΕ! Απόδειξη αυτού, πέρα από το κείμενο των πρακτικών, είναι ότι ο δικηγόρος του σχολείου κ. Πετσενίκ Αδνάν ζήτησε την εξαίρεση του αιρετού μέλους του Κ.Υ.Σ.Δ.Ε. Μιχάλη Κουρουτού από την συνεδρίαση , αίτημα που απορρίφθηκε από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο. Είναι, επομένως, φανερό ότι η απόφαση του Εφετείου είναι εξόχως προβληματική, καθώς στηρίχθηκε σε ψευδή στοιχεία.

Εδώ οφείλουμε να εκφράσουμε μια εύλογη απορία: Διάδικοι της υπόθεσης ήταν το Υπουργείο Παιδείας και το Μειονοτικό Σχολείο Ξάνθης. Το Υπουργείο παραστάθηκε; Αν ναι, τι έπραξαν άραγε οι εκπρόσωποί του, όταν λέχθηκαν είτε από τους αντίδικους είτε από την έδρα όλα αυτά;

Η ΟΙΕΛΕ ζητά με επιστολή της από την Υπουργό Παιδείας την αναψηλάφηση της υπόθεσης. Ζητά, επίσης, τον πειθαρχικό έλεγχο, με κατάθεση εναντίον τους αγωγής κακοδικίας, των δικαστών που εξέδωσαν μια απαράδεκτη απόφαση, η οποία «ευλογεί» την παρέμβαση ενός ξένου κράτους στην Ελλάδα και μάλιστα για την απόλυση εκπαιδευτικού! Μετά από 5,5 χρόνια απίστευτης ταλαιπωρίας, θεωρούμε ότι έχει έρθει η ώρα της δικαίωσης για τον γενναίο εκπαιδευτικό Νιχάτ Χότσκα που με αξιοπρέπεια, ήθος και αγωνιστικό φρόνημα διεκδικεί το αυτονόητο. Να μπει στην τάξη του και να διδάξει τους μαθητές του σε ένα ελληνικό σχολείο που εφαρμόζει τους εγχώριους νόμους κι όχι τις εντολές παραγόντων που ουδεμία σχέση έχουν με την ελληνική πολιτεία.

 

Big Quit στην ιδιωτική εκπαίδευση, μέρος 2: Διπλή δουλειά εντός ωραρίου και άπειρες υπερωρίες χωρίς αμοιβή!

Σήμερα δίνουμε στη δημοσιότητα το δεύτερο μέρος του αφιερώματός μας για το Big Quit στην ιδιωτική εκπαίδευση, όπου αναζητούμε τις ιστορίες πίσω από τους αριθμούς που μας έδωσε η μεγάλη έρευνα της ΟΙΕΛΕ, η οποία πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 800 περίπου ιδιωτικών εκπαιδευτικών.



Στο πρώτο μέρος αναδείξαμε την απόπειρα πολλών ιδιωτικών σχολείων να μετατρέψουν ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς δια της βίας σε συγγραφείς! Μάλιστα, σύμφωνα με όσα μας μετέφεραν εκπαιδευτικοί, κάποιες διοικήσεις σχολείων θορυβήθηκαν, ιδιαίτερα με τη δημοσίευση του νομικού σκέλους της υπόθεσης, και άρχισαν να «τάζουν» πληρωμές. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα, εάν, έστω και με καθυστέρηση, κάποια σχολεία κατάλαβαν ότι πρέπει να αμειφθούν οι συνάδελφοί μας για τον τεράστιο κόπο τους. Εμείς βεβαίως καλούμε, όπως και σε κάθε παρανομία, τους συναδέλφους (ακόμη και ανώνυμα) να μας ενημερώνουν, ώστε να πράττουμε τα δέοντα.

Το δεύτερο μέρος σχετίζεται με τη «σκιώδη» εργασία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών που είτε πραγματοποιείται στο πλαίσιο του ωρολόγιου προγράμματος, είτε εκτός αυτού. Πρόκειται για τα περίφημα παράλληλα προγράμματα που φορτώνουν κατά πολύ τον όγκο εργασίας τους ή για δραστηριότητες που θα έπρεπε να λαμβάνουν χώρα εντός του ωρολόγιου προγράμματος, αλλά λόγω έλλειψης χρόνου ή λόγω επιλογής του σχολείου λαμβάνουν χώρα εκτός του νόμιμου ωραρίου των εκπαιδευτικών. Εννοείται ότι για τον διπλασιασμό της εργασίας και για τις υπερβάσεις του ωραρίου, οι συνάδελφοι δεν βλέπουν ούτε ευρώ στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Α. Παράλληλα προγράμματα διδασκαλίας

Σημαντικός αριθμός ιδιωτικών σχολείων εφαρμόζουν παράλληλα προγράμματα διδασκαλίας και αξιολόγησης. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι τα προγράμματα PYP και MYP του ΙΒΟ. Τα προγράμματα αυτά «τρέχουν» ταυτόχρονα με το επίσημο ωρολόγιο πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και η πραγματοποίησή τους επιβαρύνει την εργασία των εκπαιδευτικών με πολλές πρόσθετες ώρες δουλειάς. Τα σχολεία διαφημίζουν αυτά τα προγράμματα και εισπράττουν από τους γονείς αυξημένα δίδακτρα. Για να δούμε την τάξη μεγέθους, μεγάλο σχολείο της Αττικής με 1800 μαθητές χρεώνει 600 ευρώ ανά μαθητή για αυτά τα προγράμματα χωρίς να δίνει ούτε μισό ευρώ στους εκπαιδευτικούς!

Επιπλέον, τα ιδιωτικά σχολεία τρέχουν πολλά εκπαιδευτικά προγράμματα (όπως για παράδειγμα το δίγλωσσο CLIL – Content and language integrated learning), για τα οποία θα έπρεπε να λάβουν άδεια από τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και να αποδώσουν διοριστήρια στους διδάσκοντες. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό συμβαίνει, όμως σε πολλά άλλα ιδιωτικά σχολεία εκπαιδευτικοί πλήρους ωραρίου καλούνται να διδάξουν σε τέτοιου τύπου προγράμματα σε ώρες που προβλέπεται από τη νομοθεσία να ασκούν διοικητικά καθήκοντα ή να παράγουν υλικό, χωρίς να αμείβονται.

Β. Online και τηλεφωνικές υπηρεσίες όλο το 24ωρο!

Είναι ένα ζήτημα που μας επισημαίνουν όλο και περισσότερο οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί. Τα σχολεία, προκειμένου να δείξουν ένα parent friendly πρόσωπο, φορτώνουν ώρες ενημερώσεων διαδικτυακά και τηλεφωνικά σε βαθμό που καταπατά βάναυσα τον μη εργασιακό χρόνο των συναδέλφων, χωρίς φυσικά καμιά αμοιβή!

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

  • Οι εκπαιδευτικοί, σε πολλά σχολεία, δαπανούν πολλές εργατοώρες ενημερώνοντας ψηφιακές πλατφόρμες για τη μελέτη των παιδιών, τις δραστηριότητες του σχολείου, την καθημερινή δουλειά στην τάξη, αναρτώντας φωτογραφίες, video και εκπαιδευτικό ψηφιακό υλικό.
  • Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ενημερώνονται και να απαντούν σε mails του σχολείου, των μαθητών και των γονέων οποιαδήποτε ώρα και μέρα της εβδομάδας, ακόμη και τα Σαββατοκύριακα! Είναι υποχρεωμένοι να βρίσκονται μονίμως online και μάλιστα χρησιμοποιώντας δικό τους εξοπλισμό και δική τους σύνδεση στο διαδίκτυο.
  • Οι εκπαιδευτικοί καλούνται επίσης να ενημερώνουν γονείς πολύ τακτικά, καλώντας τους εκείνοι στο τηλέφωνο και όχι μόνο στις προγραμματισμένες ώρες της εβδομάδας. Και επειδή ο χρόνος δεν επαρκεί, συχνά μένουν μία και δύο ώρες παραπάνω στο σχολείο ή αναγκάζονται να καλέσουν τους γονείς από το σπίτι τους!

Νομοθετικό πλαίσιο για την τηλεργασία και την ψηφιακή αποσύνδεση

  1. Ν. 4808/2021, άρθρο 67, παρ. 10 περί ψηφιακής αποσύνδεσης:

Ο τηλεργαζόμενος έχει δικαίωμα αποσύνδεσης, το οποίο συνίσταται στο δικαίωμά του να απέχει πλήρως από την παροχή της εργασίας του και ιδίως, να μην επικοινωνεί ψηφιακώς και να μην απαντά σε τηλεφωνήματα, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή σε οποιασδήποτε μορφής επικοινωνία εκτός ωραρίου εργασίας και κατά τη διάρκεια των νόμιμων αδειών του. Απαγορεύεται κάθε δυσμενής διάκριση σε βάρος τηλεργαζομένου, επειδή άσκησε το δικαίωμα αποσύνδεσης.

  1. Ν. 4808/2021, άρθρο 67, παρ. 4 για το επίδομα τηλεργασίας

Κατά την τηλεργασία, ο εργοδότης αναλαμβάνει το κόστος που προκαλείται στον εργαζόμενο από τη μορφή αυτή εργασίας, ήτοι το κόστος του εξοπλισμού, εκτός εάν συμφωνηθεί να γίνεται χρήση εξοπλισμού του εργαζομένου, των τηλεπικοινωνιών, της συντήρησης του εξοπλισμού και της αποκατάστασης των βλαβών. Παρέχει στον εργαζόμενο τεχνική υποστήριξη για την παροχή της εργασίας του και αναλαμβάνει να αποκαταστήσει τις δαπάνες επισκευής των συσκευών που χρησιμοποιούνται για την εκτέλεσή της ή να τις αντικαταστήσει σε περίπτωση βλάβης. Η υποχρέωση αυτή αφορά και στις συσκευές που ανήκουν στον εργαζόμενο, εκτός εάν στη σύμβαση ή στη σχέση εργασίας ορίζεται διαφορετικά. Στη σύμβαση ή στη σχέση εργασίας ορίζεται ο τρόπος χρηματικής αποκατάστασης εκ μέρους του εργοδότη του ως άνω κόστους, καθώς και του κόστους, σε μηνιαία βάση, της χρήσης του οικιακού χώρου εργασίας του εργαζομένου.

Σχετικά με το ύψος του επιδόματος τηλεργασίας:

Με την Υπουργική Απόφαση οικ. 98490/2021 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 5646/Β/3-12-2021 καθορίζεται ελάχιστο μηνιαίο κόστος για την τηλεργασία.

Σύμφωνα με την ΥΑ:

Το ελάχιστο ποσό ορίστηκε σε μηνιαία βάση ως εξής, κατά περίπτωση:

α) ως ελάχιστο μηνιαίο κόστος χρήσης του οικιακού χώρου εργασίας ορίζεται το ποσό των δεκατριών (13) ευρώ.

β) ως ελάχιστο κόστος επικοινωνιών ορίζεται το ποσό των δέκα (10) ευρώ.

γ) ως ελάχιστο κόστος συντήρησης του εξοπλισμού ορίζεται το ποσό των πέντε (5) ευρώ.

Περισσότερα σε σχετική ανάρτηση της ΟΙΕΛΕ εδώ.

Γ. Συνεδριάσεις, συναντήσεις γονέων και περιγραφική αξιολόγηση

Στα ιδιωτικά σχολεία οργανώνονται δεκάδες συνεδριάσεις, είτε του Συλλόγου Διδασκόντων (όπου αυτός λειτουργεί…) είτε κλάδων, τάξεων κ.λπ. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όλες οι συνεδριάσεις τέτοιας μορφής θα πρέπει να πραγματοποιούνται στο χρόνο παραμονής του εκπαιδευτικού στο σχολείο (στο διάστημα, δηλαδή, ανάμεσα στο διδακτικό ωράριο και στο συνολικό ωράριο παραμονής). Δυστυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις οι συνεδριάσεις λαμβάνουν χώρα τα απογεύματα, ενώ με την επέκταση της τηλεργασίας, πολλές φορές γίνονται βράδια ή και Σαββατοκύριακα.

Στα περισσότερα, επίσης, ιδιωτικά σχολεία οι ενημερώσεις γονέων πραγματοποιούνται απογευματινές ή βραδινές ώρες. Είναι κατανοητή η επιλογή για τη διευκόλυνση των γονέων που εργάζονται, όμως πρόκειται για υπερωριακή απασχόληση σε χρόνο εκτός ωραρίου των εκπαιδευτικών που θα πρέπει να αμείβεται.

Θα πρέπει, επίσης, να γίνει αναφορά στο ζήτημα των περιγραφικών αξιολογήσεων που ταλανίζουν μεγάλο αριθμό συναδέλφων. Η αξιολόγηση των μαθητών γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο βάσει της κείμενης νομοθεσίας. Σε όλο και περισσότερα ιδιωτικά σχολεία οι εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται να συμπληρώνουν πολυσέλιδα δελτία περιγραφικών αξιολογήσεων για αριθμό μαθητών που φθάνει συχνά τους 30 (φανταστείτε εδώ τον εκπαιδευτικό της δευτεροβάθμιας που έχει πολλά τμήματα…) και υποχρεώνονται σε πολύ μεγάλο αριθμό ωρών απασχόλησης εκτός ωραρίου, μιας που το υποχρεωτικό 30ωρο δεν επαρκεί ούτε για το 10% των εκτός διδακτικής απασχόλησης εργασιών.

Νομοθετικό πλαίσιο για το νόμιμο ωράριο των εκπαιδευτικών

Το εργασιακό́ ωράριο των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ρυθμίζεται με την παρ. 8 του άρθρου 13 του ν. 1566/1985 (167 Α ́), όπως έχει τροποποιηθεί́ με την παρ. 2 του άρθρου 101 του ν. 4823/2021 (136 Α ́) και ισχύει, που ορίζει ότι:

«8. Οι εκπαιδευτικοί́ των σχολείων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παραμένουν υποχρεωτικά στο σχολείο τους τις εργάσιμες ημέρες, πέρα από τις ώρες διδασκαλίας, όχι όμως πέρα από έξι (6) ώρες την ημέρα ή τριάντα (30) ώρες την εβδομάδα και με την επιφύλαξη της παρ. 21 του Κεφαλαίου ΣΤ’ του άρθρου 11, για την προσφορά και άλλων υπηρεσιών που ανατίθενται από τον Διευθυντή ή τον Προϊστάμενο της σχολικής μονάδας και συνδέονται με το γενικότερο εκπαιδευτικό έργο, όπως η προετοιμασία του εποπτικού εκπαιδευτικού υλικού και των εργαστηριακών ασκήσεων, η διόρθωση εργασιών και διαγωνισμάτων, η καταχώριση ενημέρωση της αξιολόγησης των μαθητών, η συμμετοχή στην προετοιμασία και την πραγματοποίηση εορταστικών, αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, ο προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, η συνεργασία με εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στο ίδιο τμήμα ή που διδάσκουν τα ίδια γνωστικά αντικείμενα, οι παιδαγωγικές συναντήσεις για την κατάρτιση ομαδικών ή εξατομικευμένων προγραμμάτων υποστήριξης συγκεκριμένων μαθητικών ομάδων ή μαθητών, η επίβλεψη σχολικών γευμάτων, η ενημέρωση των γονέων και κηδεμόνων, η τήρηση βιβλίων του σχολείου και η εκτέλεση διοικητικών εργασιών. Με την επιφύλαξη της περ. α’2 της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν. 2721/1999 (Α’ 112), από τις πρόσθετες αυτές υπηρεσίες απαλλάσσεται ο γονέας παιδιού μέχρι δύο ετών.»

Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 101 του ν. 4823/2021 (136 Α ́) «Ο Διευθυντής ή ο Προϊστάμενος της σχολικής μονάδας αναθέτει στο διδακτικό προσωπικό την εκτέλεση εξωδιδακτικών εργασιών, εκτός του διδακτικού και εντός του εργασιακού ωραρίου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 8 του άρθρου 13 του ν. 1566/1985 (Α’ 167).»

Νομοθεσία για τις συνεδριάσεις διδασκόντων

Η παρ. 2 του Κεφαλαίου ΣΤ’ του άρθρου 11 του ν. 1566/1985 (167 Α ́) ορίζει ότι:

«2. Ο σύλλογος των διδασκόντων συνεδριάζει, ύστερα από πρόσκληση του προέδρου του, τακτικά, τουλάχιστον μια φορά πριν από την έναρξη των μαθημάτων και μια φορά στο τέλος κάθε τριμήνου και έκτακτα, όταν το κρίνει σκόπιμο ο πρόεδρος η το ζητήσει εγγράφως για συγκεκριμένα θέματα τουλάχιστον το ένα τρίτο των μελών του. Οι συνεδριάσεις γίνονται μέσα στο ωράριο εργασίας και σε καμία περίπτωση σε ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων

Πώς αμείβεται η υπερωριακή απασχόληση

Σύμφωνα με το Ν.4354/2015, για το εκπαιδευτικό προσωπικό πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η ωριαία αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση ορίζεται στο ποσό των δέκα (10) ευρώ και μέχρι είκοσι (20) ώρες μηνιαίως.

Την αποζημίωση υπερωρίας δικαιούται ο εκπαιδευτικός ο οποίος διδάσκει πέραν του υποχρεωτικού διδακτικού του ωραρίου, εφόσον του έχει ανατεθεί η υπερωρία με Πράξη του Συλλόγου Διδασκόντων κι εφόσον έχει πάρει την έγκριση του οικείου Π.Υ.Σ.Π.Ε./Π.Υ.Σ.Δ.Ε. στις περιπτώσεις που απαιτείται. Επίσης, πριν ξεκινήσει η υπερωρία θα πρέπει να δηλωθεί στο myschool.

Δ. Αντικαταστάσεις απόντων (κυρίως ασθενών) εκπαιδευτικών

Δυστυχώς πάρα πολλά ιδιωτικά σχολεία δεν αμείβουν τις αντικαταστάσεις, σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις (όπως μας ενημερώνουν συνάδελφοι) οι διοικήσεις καλούν τους αντικαταστάτες να ζητήσουν τα χρήματα από τον …ασθενή (ή για έκτακτους λόγους απόντα) συνάδελφό τους!

Σύμφωνα με τη νομική μας ομάδα, το σκεπτικό της οποίας μπορείτε να μελετήσετε πιο κάτω, οι αντικαταστάσεις γίνονται με πρόταση του Διευθυντή ή του Προϊστάμενου από εκπαιδευτικούς της ίδιας ειδικότητας που καλύπτουν πλήρως το υποχρεωτικό τους ωράριο, θεωρούνται ώρες υπερωρίας και αμείβονται αναλόγως.

Νομοθετικό πλαίσιο για τις αντικαταστάσεις εκπαιδευτικών

Το πλήρες νομικό σκεπτικό που έχει καταρτίσει ο νομικός σύμβουλος της ΟΙΕΛΕ Γιώργος Μελισσάρης, μπορείτε να δείτε εδώ.

Ετήσια Έκθεση για την Εκπαίδευση 2019-2020 του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ: Σήμα κινδύνου και σαφές αίτημα μετασχηματισμού του παραγωγικού μοντέλου για μια χώρα που γερνά παραγωγικά, δημογραφικά, με μια παρωχημένη επιχειρηματικότητα που αρνείται να επενδύσει σε γνώση και ανθρώπινο δυναμικό

Το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ παρουσίασε σήμερα την Ετήσια Έκθεσή του για την Εκπαίδευση με θέμα «Εκπαίδευση και απασχόληση: Μεγέθη, τάσεις και εξελίξεις» που διοργανώθηκε στο Αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης.





Στο δεύτερο αυτό μέρος της Ετήσιας Έκθεσης για την Εκπαίδευση 2019-2020, μέσα από την επεξεργασία στατιστικών στοιχείων των βασικών ερευνητικών πηγών, διαπιστώθηκε ότι η χώρα μαστίζεται από παραγωγικό μαρασμό (καθώς βασικά τμήματα της πρωτογενούς παραγωγής παρουσιάζουν εξαιρετικά χαμηλή απόδοση) και από τον παρωχημένο χαρακτήρα της επιχειρηματικότητας. Οι εγχώριοι επιχειρηματίες δεν ενδιαφέρονται  για την κατάρτιση των εργαζόμενων, δεν επενδύουν στην έρευνα και στην καινοτομία, δεν  συμμετέχουν στον ψηφιακό μετασχηματισμό της νέας εποχής. H παρωχημένη επιχειρηματικότητα, επιπλέον, δεν επιτρέπει την απορρόφηση του εξαιρετικά ποιοτικού δυναμικού που παράγει το εκπαιδευτικό σύστημα, με αποτέλεσμα το brain waste και, τελικά, το brain drain. Επομένως, η χώρα δείχνει αδύναμη και ανέτοιμη να αντιμετωπίσει τις νέες, παγκόσμιες προκλήσεις (όπως για παράδειγμα μια ενδεχόμενη επισιτιστική κρίση), απαιτείται δε άμεσα μετασχηματισμός του παραγωγικού της μοντέλου και αναβάθμιση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα κύρια ευρήματα της Έκθεσης του ΚΑΝΕΠ:

α) Ο πρωτογενής τομέας παραγωγής και ειδικότερα ο κλάδο της γεωργίας, καταρρέει, γεγονός που εντείνει το φόβο πως η Ελλάδα είναι ανοχύρωτη σε μια ενδεχόμενη επισιτιστική κρίση. Η χώρα βρίσκεται στην 26η θέση στην ΕΕ-28 σε απόδοση παραγωγής, γεγονός που συνδέεται άμεσα με το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης-κατάρτισης των απασχολούμενων στον κλάδο αυτό (στην πλειονότητά τους διαθέτουν μόνο πρακτική γεωργική εμπειρία).

β) Στους 15 πιο δυναμικούς κλάδους οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε ένας της κατηγορίας Έρευνα και Ανάπτυξη (Research and Development). Επίσης, η πλειονότητα των επιχειρήσεων είναι χαμηλής ψηφιακής έντασης, με τη χώρα να κατατάσσεται στις χαμηλότερες θέσεις στην ΕΕ-28 στον σχετικό δείκτη (Δείκτης ψηφιακής έντασης – DII) τόσο ως προς το σύνολο των επιχειρήσεων (27η θέση) όσο και ως προς τη διαβάθμισή τους σε μικρές (28η θέση), μεσαίες (21η θέση) ή μεγάλες (26η θέση).

γ) Η Ελλάδα βρίσκεται στην αρνητική 2η θέση στην ΕΕ-28 σε ό,τι αφορά τον «δείκτη επιχειρήσεων χωρίς στρατηγικό σχέδιο και δραστηριότητες συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης (CVT, γεγονός που είναι ενδεικτικό της διαχρονικής έλλειψης κουλτούρας των επιχειρήσεων στην Ελλάδα στο να επενδύουν στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους μέσω της αναβάθμισης των δεξιοτήτων του.

δ) Επιπρόσθετα,η χώρα βρίσκεται στην 3η υψηλότερη θέση στην ΕΕ-28 στην κάθετη αναντιστοιχία δεξιοτήτων, με ένα 32,3% ατόμων ηλικίας 15-34 ετών και με μορφωτικό επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να απασχολούνται σε επαγγέλματα που απαιτούν χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων-δεξιοτήτων (brain waste). Αυτή είναι και η κύρια αιτία για τη διαφυγή του πιο δυναμικού και ποιοτικού ανθρώπινου δυναμικού μας στο εξωτερικό (brain drain).

δ) Τέλος, τα 2/3 των επιχειρήσεων στην Ελλάδα (περίπου 67%) είναι έντασης εργασίας, χαμηλών αμοιβών (φθηνή εργασία) και υψηλών ρίσκων (στον πρωτογενή κυρίως τομέα) και μόνο το 1/3 είναι έντασης γνώσης. Το γεγονός αυτό αποτυπώνεται και στη χαμηλή προστιθέμενη αξία που παρουσιάζει η πλειονότητα της επιχειρηματικότητας στη χώρα.

Μετά την παρουσίαση της Έκθεσης, η εκδήλωση περιλάμβανε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με τη συμμετοχή εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων, προσωπικοτήτων της ακαδημαϊκής κοινότητας και εμπειρογνωμόνων εγνωσμένου κύρους.

Βασικά σημεία των τοποθετήσεων στην παρουσίαση της Έκθεσης

Ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ και Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ Γιώργος Χριστόπουλος ανέφερε ότι η σημερινή εκδήλωση έχει έναν μεγάλο απόντα, το Μιχάλη Κουρουτό, που θεμελίωσε το ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ μαζί με μια ομάδα οραματιστών συνδικαλιστών και εμπειρογνωμόνων το 2004. Τόνισε ότι το ΚΑΝΕΠ έχει αναλάβει ένα βαρύ έργο, το οποίο φέρει εις πέρας επενδύοντας σε έναν πλατύ κοινωνικό διάλογο, και έχοντας πλήρη επιστημονική και ερευνητική αυτονομία.

Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος στην ομιλία του στάθηκε στη μεγάλη σημασία για τον κόσμο της εργασίας και την κοινωνία που έχει η δουλειά των ερευνητικών φορέων της ΓΣΕΕ. Σημείωσε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα παράγει ποιοτικό προσωπικό που όμως οι εργοδότες δεν μπορούν να απορροφήσουν, λόγω του αναχρονιστικού χαρακτήρα που έχει η ελληνική επιχειρηματικότητα.

Α) Στρογγυλή τράπεζα πολιτικών εκπροσώπων

Ο Γενικός Γραμματέας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης, Διά Βίου Μάθησης και Νεολαίας του ΥΠΑΙΘ Γιώργος Βούτσινος παραδέχθηκε ότι υπάρχουν σοβαρές παθογένεις τόσο στο εκπαιδευτικό σύστημα όσο και στην αγορά εργασίας, υπογράμμισε ωστόσο ότι υπάρχει κοινωνική ευθύνη στο γεγονός ότι οι νέοι δεν επιλέγουν την τεχνική εκπαίδευση, λόγω «της εμμονής  για την ανώτατη εκπαίδευση».

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και πρ. Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Νάσος Ηλιόπουλος υποστήριξε ότι οι νεοφιλελεύθερες επιλογές στην εργασία, στην εκπαίδευση και στην οικονομία καταδικάζουν τη χώρα  σε μαρασμό. Ανέφερε ότι η κυβέρνηση έχει επιβάλει το «βαλκανικό μοντέλο παραγωγής», ένα μοντέλο που παράγει χαμηλής ποιότητας προϊόντα με τις επιχειρήσεις να εκμεταλλεύονται άγρια τους εργαζόμενους, ενώ με την κατάργηση χιλιάδων θέσεων από τα Πανεπιστήμια δεν ενισχύει την τεχνική εκπαίδευση, αλλά δημιουργεί πελατεία για επιχειρηματίες της εκπαίδευσης. Υπό τις συνθήκες αυτές, τόνισε, δεν πρόκειται να επιστρέψουν πίσω οι χιλιάδες νέοι, εξειδικευμένοι εργαζόμενοι που έφυγαν στο εξωτερικό.

Ο Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και Βουλευτής Ηλείας Μιχάλης Κατρίνης τόνισε ότι όλα είναι θέμα εκπαίδευσης. Παρουσίασε την εφιαλτική κατάσταση στον πρωτογενή τομέα, λέγοντας ότι εισάγουμε πλέον τα πάντα, από σπόρους έως φυτοφάρμακα και ζωοτροφές, έχοντας απωλέσει το χαρακτήρα της χώρας που πρώτευε στη γεωργία και στην κτηνοτροφία. Δήλωσε ότι η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες, ειδικά στον αγροδιατροφικό τομέα, αρκεί να επενδύσει στη γνώση και να καταστεί η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση στη χώρα πραγματική επιλογή για τους μαθητές.

Β) Στρογγυλή τράπεζα ακαδημαϊκών εκπροσώπων

Ο Καθηγητής του Οικονομικού Τμήματος του ΕΚΠΑ και Επιστημονικός Διευθυντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ Γιώργος Αργείτης δήλωσε ότι η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας θα  έπρεπε να έχει ξεκινήσει ήδη, καθώς χάνεται το τρένο της ευθυγράμμισης με την υπόλοιπη Ευρώπη. Χαρακτήρισε το παραγωγικό σύστημα ως την καρδιά της οικονομίας που όμως είναι βαριά ανεπαρκής και δεν μπορεί πλέον να την τροφοδοτήσει. Η εφαρμογή πολιτικών, σύμφωνα με τον κ. Αργείτη, που απορρυθμίζουν την εργασία και την οικονομία έχει βασική ευθύνη για την κατάρρευση του παραγωγικού υποδείγματος και τόνισε ότι η εμμονή με την παντοκρατορία της αγοράς είναι ουτοπική. Η λύση, σύμφωνα με τον Καθηγητή, είναι η επαναφορά εργασιακών σχέσεων με σταθερότητα και ασφάλεια (η πλήρης απασχόληση) που μπορεί να επαναφέρει πρόοδο και ευημερία.

Ο Καθηγητής του τμήματος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Πρόεδρος – Επιστημονικός Διευθυντής του ΚΕΠΕ και του Εθνικού Συμβουλίου Παραγωγικότητας Παναγιώτης Λιαργκόβας αναφέρθηκε στα διαρθρωτικά προβλήματα που η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει και δεν της επιτρέπουν να αναπτυχθεί. Μίλησε για το ότι, ενώ οι μικρές επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά των διεθνών οικονομιών, στην Ελλάδα έχουμε πλήθος πολύ μικρών επιχειρήσεων που δεν μπορούν να αναπτύξουν δυναμικήνα επενδύσουν στην κατάρτιση, να παράξουν καινοτόμα προϊόντα, να επιδείξουν εξωστρέφεια. Ανέφερε το παράδειγμα της Ιρλανδίας που κατόρθωσε να προσελκύσει επιχειρήσεις, επειδή επένδυσε στο ανθρώπινο δυναμικό της.

Η Καθηγήτρια του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας του ΕΚΠΑ κα Νέλλη Ασκούνη επικεντρώθηκε στο κρίσιμο ζήτημα των κοινωνικών, εκπαιδευτικών και οικονομικών ανισοτήτων μιλώντας για την παρέμβαση που πρέπει να γίνει στο εγχώριο εκπαιδευτικό σύστημα από τις χαμηλότερες βαθμίδες του. Ανέφερε το παράδειγμα της Φινλανδίας, λέγοντας ότι η επιτυχία του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού συστήματος έγκειται στο δραστικό περιορισμό των ανισοτήτων. Την ώρα που το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα επενδύει στην καλλιέργεια ανισοτήτων με την προώθηση Πρότυπων και Πειραματικών σχολείων, η Φινλανδία καυχιέται για το γεγονός ότι όλα τα σχολεία της διέπονται από τις ίδιες αρχές λειτουργίας. Αναφέρθηκε, δε, σε περιπτώσεις εκπαιδευτικής ανισότητας μέσα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, εκτιμώντας ότι, αν συνεχιστούν αυτές οι συντηρητικές πολιτικές, η κατάσταση θα επιδεινωθεί.

Το συντονισμό των δύο τραπεζών διαλόγου είχαν ο Γενικός Διευθυντής των ΙΝΕ και ΚΑΝΕΠ ΓΣΕΕ Χρήστος Γούλας και ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Επιστημονικός Διευθυντής του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ Νίκος Φωτόπουλος.

 Δείτε εδώ όλη την εκδήλωση

Ανάπτυξη και Σχεδίαση: Γιάννης Παπαδόπουλος, Τάσος Μπάρμπας, Μιγκιπή Αναστασία

Designed by Posicionamiento Web