Σ.Ι.Ε.Λ.Β.Ε.

Πρώτα απ΄ όλα να ξεκαθαρίσουμε πως αντιλαμβανόμαστε με όλη μας την ψυχή και την καρδιά τις δυσκολίες που περνούν οι συνάδελφοί μας αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. Ας μην ξεχνά κανείς ότι χιλιάδες πρώην ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί έχουν περάσει από τη θέση του αναπληρωτή, έχοντας αναγκαστεί να αποχωριστούν την οικογένειά τους, το σπίτι τους, τον περίγυρό τους και να ματώσουν οικονομικά μεταφερόμενοι σε άλλες περιοχές της χώρας. Δεν ήταν η ΟΙΕΛΕ, άλλωστε, αυτή που το 2003 έλαβε την μεγάλη πρωτοβουλία εκδήλωσης στο Park για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς με βασικό αίτημα την ισοτίμηση των αναπληρωτών με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς; Δεν είναι η ΟΙΕΛΕ που σε κάθε της ανακοίνωση μνημονεύει τους αναπληρωτές ως το πιο ευάλωτο, μαζί με τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, τμήμα του εκπαιδευτικού κλάδου;

Δεύτερον, πίσω από τις επιθέσεις αυτές, κρύβεται η άδικη υποτίμηση του ιδιωτικού εκπαιδευτικού. Λένε ότι υπάρχει αδιαφάνεια στην επιλογή του προσωπικού των ιδιωτικών σχολείων. Ότι όλοι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί είναι «βύσματα». Η απλοϊκή αυτή αντίληψη καταρρίπτεται μόνο και μόνο από το γεγονός των μαζικών εκδικητικών απολύσεων, της αθρόας φυγής συναδέλφων από τον «παράδεισο» των ιδιωτικών σχολείων, των κάκιστων εργασιακών σχέσεων σε πολλά από αυτά. Ξέρετε πολλά «βύσματα» να υποχρεώνονται σε 12 ώρες εργασίας την ημέρα, τα Σαββατοκύριακα, τις διακοπές, τις αργίες; Ξέρετε πολλά «βύσματα» να εκδιώκονται για ψύλλου πήδημα και να βρίσκονται στο δρόμο, να πετάγονται στον καιάδα της ανεργίας και στην οικονομική και ηθική εξαθλίωση; Η συντριπτική πλειονότητα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών πέρασαν από συνέντευξη και απέδειξαν την αξία τους μέσα στο καμίνι του ιδιωτικού σχολείου. Μήπως είναι πιο διαφανή «προσόντα» από την σκληρή δουλειά του εκπαιδευτικού στα ιδιωτικά σχολεία τα αγορασμένα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά εξ αποστάσεως από το Pegaso, το Marconi, το eCampus , από τα ουκρανικά και τα βουλγαρικά  πανεπιστήμια, από τα Proficiency σε 3 μήνες και από τα πιστοποιητικά πληροφορικής σε ένα σαββατοκύριακο;

Δεν θα σταθούμε στις ύβρεις και στις κατάρες των social media. Τα δίκτυα αποτελούν συχνά έναν παραμορφωτικό καθρέπτη που η επικαιρότητα πολλαπλασιάζει τις διαθλάσεις του. Περισσότερο μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει στο θεσμικό διάλογο. Πριν από μερικούς μήνες πληροφορηθήκαμε, και μας πίκρανε ιδιαίτερα, η προσφυγή κάποιων ενώσεων αναπληρωτών στη δικαιοσύνη εναντίον της μοριοδότησης ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Πληροφορούμαστε τώρα πως κάποιες παρατάξεις στις Ομοσπονδίες των συναδέλφων μας του δημόσιου σχολείου ζητούν επανεξέταση της μοριοδότησής μας. Μας φαίνεται αδιανόητο εργατικές συλλογικότητες, αντί με μια συνθετική πρόταση να ζητούν βελτίωση των συνθηκών για όλους (και είναι εφικτό!), να απαιτούν την επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών μιας κατηγορίας συναδέλφων τους (αν, φυσικά, θεωρούν τους «πληβείους» των ιδιωτικών σχολείων συναδέλφους…). Μην το πράξετε, συνάδελφοι. Μην ρίξετε νερό στο μύλο του κοινωνικού αυτοματισμού και της ανθρωποφαγίας. Μην διασπάσετε την τόσο κρίσιμη ενότητα του εκπαιδευτικού κινήματος σε δύσκολες εποχές.

Ας δώσουμε κάποια στοιχεία που καθαρίζουν το τοπίο:

• Η αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ίσχυε τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Δεν είναι νέο φαινόμενο. Η διαφορά με τους προηγούμενους πίνακες είναι πως, λόγω πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ που υποχρέωσε σε τροπολογία το Δεκέμβριο του 2024, επιτρέπεται η αναγνώριση προϋπηρεσίας ακόμη και χωρίς απόλυση (με μείωση ενός μορίου ανά έτος). Αυτό θεραπεύει πολλά θέματα διαφάνειας, καθώς κάποιοι συνάδελφοι – κάκιστα κατά την άποψή μας – συμφωνούσαν με ιδιοκτήτες απολύσεις για να ενταχθούν σε πίνακα. Την ώρα που εκατοντάδες αναπληρωτές δίνουν τη μάχη τους στις εσχατιές της επικράτειας, οι ντροπιαστικές αυτές συμπεριφορές προκαλούσαν και ευτυχώς πλέον εκμηδενίζονται.
• Από τις 131.000 αιτήσεις στον Πίνακα του ΑΣΕΠ, μόλις 5.000 υποψήφιοι εκπαιδευτικοί έχουν προϋπηρεσία από την ιδιωτική εκπαίδευση (κάποιοι εκ των οποίων ήδη υπηρετούν ως αναπληρωτές και ωρομίσθιοι).
• Οι εκπαιδευτικοί με προϋπηρεσία στην ιδιωτική εκπαίδευση είναι δια νόμου υποχρεωμένοι να υπηρετήσουν για 3 έτη (ο νόμος αναφέρει 2, αλλά κανείς δεν συμπληρώνει 20 μήνες σε δύο σχολικά έτη λόγω αργοπορημένων διορισμών) ως αναπληρωτές και ωρομίσθιοι.
• Επειδή γνωρίζουμε πολύ καλά τους συναδέλφους μας σε όλη την Ελλάδα (δεν είμαστε, δα, και τόσοι πολλοί), ξέρουμε πως η συντριπτική πλειονότητα των έμπειρων συναδέλφων μας – που βρίσκονται στην κορυφή των πινάκων – ΔΕΝ θα κάνουν αίτηση πρόσληψης. Κανείς άνθρωπος κάποιας ηλικίας με παιδιά, με δάνεια, με τεράστιες υποχρεώσεις, με οικογένειες και μικρά παιδιά δεν αφήνει το σχολείο του για μια πορεία πολυετούς αβεβαιότητας. Όλες και όλοι έκαναν την αίτηση για να κατοχυρώσουν τα μόριά τους στην απευκταία περίπτωση εξαγοράς του σχολείου τους, κατάργησης τάξης ή τμήματος, αιφνίδιας απόλυσης, κλεισίματος του σχολείου. Με βάση τους υπολογισμούς μας, που είναι σχεδόν πάντοτε ακριβείς για το χώρο, περίπου 1.500 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί θα φύγουν ως αναπληρωτές για το δημόσιο.500 σε περίπου 40.000 συνολικούς διορισμούς σε όλες τις βαθμίδες και ειδικότητες είναι ένας ελάχιστος αριθμός που δεν θα αλλάξει τις ισορροπίες. Ιδίως αν σκεφτεί κανείς πως πάνω από τους μισούς θα είναι δάσκαλοι, στην ειδικότητα δηλαδή που υπάρχουν πολλά κενά.

Η ΟΙΕΛΕ καλεί τον εκπαιδευτικό κόσμο σε ενότητα. Καταθέτει στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, στα κόμματα και στις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες τις ακόλουθες προτάσεις που θα επιλύσουν το πρόβλημα, ώστε να μην υποδαυλίζεται ένας «εμφύλιος» στις τάξεις των συναδέλφων μας:

• Ισοτίμηση των εργασιακών σχέσεων των αναπληρωτών με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς.
• Μαζικοί, μόνιμοι διορισμοί για τα πολυάριθμα κενά σε όλη την Ελλάδα. Είναι αδιανόητο να διορίζονται πολλαπλάσιοι αναπληρωτές από μόνιμοι εκπαιδευτικοί. Ακόμη και ο ΟΟΣΑ θεωρεί υπερβολικό και επιζήμιο το υψηλότατο ποσοστό των αναπληρωτών στη δημόσια εκπαίδευση. Έτσι θα υπάρχουν θέσεις εργασίας για όλες και όλους.
• Ενίσχυση της μοριοδότησης των αναπληρωτών σε δυσπρόσιτες περιοχές της χώρας.
• Άμεση αναθεώρηση του προσοντολογίου που έχει δημιουργήσει μια τεράστια παρασιτική αγορά τίτλων σπουδών και πιστοποιήσεων για την οποία η ΟΙΕΛΕ έχει ήδη προσφύγει στη δικαιοσύνη. Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως η Ομοσπονδία μας είναι κάθετα αντίθετη με ενδεχόμενο γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ που είναι μια απολύτως ανορθολογική, αντιεπιστημονική και αντιπαιδαγωγική μέθοδος επιλογής. Όπως σε όλες τις ευνομούμενες χώρες, η εκπαιδευτική προϋπηρεσία θα πρέπει να είναι το βασικό κριτήριο πρόσληψης.
• Ιδιαίτερα κρίσιμο. Αναθεώρηση του νομοθετικού πλαισίου για την ιδιωτική εκπαίδευση με έλεγχο των εργασιακών σχέσεων από το Υπουργείο Παιδείας και ενίσχυση της εποπτείας των ιδιωτικών σχολείων, ώστε να ενισχυθεί η αυτονομία του ιδιωτικού εκπαιδευτικού και να περιοριστεί η γιγαντωμένη εργοδοτική αυθαιρεσία. Με τον τρόπο αυτό, οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί δεν θα υποχρεώνονται να εγκαταλείπουν το χώρο εργασίας τους για να αναζητήσουν στο δημόσιο συνθήκες αξιοπρέπειας.