Αναρτήσεις
«ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΦΩΦΗΣ ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ»: ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΟΙΕΛΕ
Σε συνάντηση για το θέμα της Φώφης Μπουλούτα που έχει απασχολήσει τις τελευταίες μέρες την επικαιρότητα, οι εκπρόσωποι όλων των παρατάξεων του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ κατέληξαν στην εξής ανακοίνωση:
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΦΩΦΗΣ ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ
Η Φώφη Μπουλούτα ήταν μία εκπαιδευτικός με ήθος και αξιοπρέπεια που τίμησε το ρόλο της αντιμετωπίζοντας όλους τους μαθητές με τον ίδιο τρόπο, ανεξαρτήτως ονόματος. Οποιαδήποτε προσπάθεια σπίλωσης της μνήμης της προκαλεί το κοινό αίσθημα και χαρακτηρίζει αυτούς που την πολέμησαν εν ζωή, επειδή απλώς έπραξε το καθήκον της: την τότε Διοίκηση του Κολλεγίου, την τότε Κυβέρνηση, καθώς και τα διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ. Ελπίζουμε το παράδειγμα της γενναίας Φώφης να βρει μιμητές και να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη και η αλήθεια, όχι μόνο στο όνομά της, αλλά για ολόκληρο τον κλάδο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών που ορισμένοι επιδιώκουν να τους μετατρέψουν σε αναλώσιμους, υποταγμένους υπαλλήλους. Ο αγώνας για την προστασία του δημόσιου αγαθού της Παιδείας και της εργασιακής αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών θα είναι ο πιο σημαντικός και ουσιαστικός φόρος τιμής στη μνήμη της.
Η Φώφη Μπουλούτα ήταν μία εκπαιδευτικός με ήθος και αξιοπρέπεια που τίμησε το ρόλο της αντιμετωπίζοντας όλους τους μαθητές με τον ίδιο τρόπο, ανεξαρτήτως ονόματος. Οποιαδήποτε προσπάθεια σπίλωσης της μνήμης της προκαλεί το κοινό αίσθημα και χαρακτηρίζει αυτούς που την πολέμησαν εν ζωή, επειδή απλώς έπραξε το καθήκον της: την τότε Διοίκηση του Κολλεγίου, την τότε Κυβέρνηση, καθώς και τα διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ. Ελπίζουμε το παράδειγμα της γενναίας Φώφης να βρει μιμητές και να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη και η αλήθεια, όχι μόνο στο όνομά της, αλλά για ολόκληρο τον κλάδο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών που ορισμένοι επιδιώκουν να τους μετατρέψουν σε αναλώσιμους, υποταγμένους υπαλλήλους. Ο αγώνας για την προστασία του δημόσιου αγαθού της Παιδείας και της εργασιακής αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών θα είναι ο πιο σημαντικός και ουσιαστικός φόρος τιμής στη μνήμη της.
Μια απάντηση στον κ. Κ. Ράπτη, διευθυντή στην Σχολή Ράπτου της Λάρισας.
Η έντονη αντιπαράθεση που ξέσπασε για το ζήτημα της
προστασίας της τιμής και της μνήμης της συναδέλφου Ευφ. Μπουλούτα έδωσε την
ευκαιρία να εμφανιστούν με άποψη και άνθρωποι όπως ο διευθυντής της Σχολής
Ράπτου στην Λάρισα, κ. Κ. Ράπτης. Σε ανάρτησή του στο Facebook ο εν λόγω καταφέρεται εναντίον του
προέδρου της ΟΙΕΛΕ με ένα κείμενο κατάπτυστο, παρουσιάζοντας την πολυετή και
κοπιαστική προσπάθεια μιας ομοσπονδίας και των χιλιάδων ιδιωτικών εκπαιδευτικών
που την στηρίζουν για αξιοπρέπεια στα σχολεία, τήρηση των νόμων, προστασία του
δημοσίου συμφέροντος και του κοινωνικού αγαθού της παιδείας ως μιαν «απάτη», ως
αλχημεία κάποιου μάγου με «άκρες» και «πλάτες». Αλήθεια, ποια είναι η «απάτη»
που επικαλείται ο κ. Ράπτης; Η προστασία των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών; Οι
αγώνες για την τήρηση των άρθρων του Συντάγματος; Η μάχη κατά της διαφθοράς και
του σχολείου των λίγων και ισχυρών; Η Ενότητα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και
των συνδικαλιστικών κατακτήσεων; Μήπως προτιμά να συζητά μόνο με το ΔΝΤ, όπως σε
ανάρτησή του δηλώνει, και όχι με τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς του και τους εκπροσώπους
τους, την επάρκεια των οποίων διαφημίζει στο σχολείο του; Το κείμενο είναι
δείγμα γραφής της λογικής του καθεστώτος που οδήγησε τη χώρα και την εκπαίδευση
στα βράχια και που πιστεύει ότι με κόλπα και άλλες υπόγειες διαδρομές μπορούν
να παρακαμφθούν αρχές και αξίες. Όταν κάποιος, με επαγγελματική διαδρομή (;)
σαν του κ. Ράπτη, μιλά με τόση ευκολία και εμπάθεια για ένα άνθρωπο που
διαχρονικά και διακομματικά έχει γράψει ιστορία στο χώρο της ιδ. εκπαίδευσης
αλλά και της εκπαίδευσης εν γένει, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: είτε
είναι «μικρός», είτε έχει στόχο να αδράξει την ευκαιρία να «τρυπώσει» στη
δημοσιότητα για αυτοπροβολή. Όπως παλιότερα, που έκανε δικό του κόμμα ! Τον
αφήνουμε στην κρίση σας.
Ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ απαντά με εξώδικο στις απειλές Σαμαρά για νομική δίωξη
Όπως είναι γνωστό, στην ανοιχτή επιστολή του Προέδρου της ΟΙΕΛΕ για τη χυδαία και συκοφαντική μικροπολιτική εκμετάλλευση του ονόματος της Φ. Μπουλούτα. ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Σαμαράς απάντησε με κείμενο στο οποίο τον απειλεί με νομική δίωξη. Στο κείμενο αυτό απάντησε στις 14/8 με εξώδικη πρόσκληση ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, η οποία έχει ως εξής:
ΕΞΩΔΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ -ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΤΟΥ: Κουρουτού Μιχάλη, Προέδρου της ΟΙΕΛΕ, εκπαιδευτικού
ΚΑΤΑ: κ.Αντώνη Σαμαρά, Βουλευτή της ΝΔ, πρώην Πρωθυπουργού
ΤΟΥ: Κουρουτού Μιχάλη, Προέδρου της ΟΙΕΛΕ, εκπαιδευτικού
ΚΑΤΑ: κ.Αντώνη Σαμαρά, Βουλευτή της ΝΔ, πρώην Πρωθυπουργού
Με μεγάλη έκπληξη έλαβα το κείμενο της εξώδικης πρόσκλησης – διαμαρτυρίας που απευθύνατε προς εμένα. Οφείλω να επαναλάβω ότι η δημόσια ανακοίνωσή μου πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στην εντελώς απρόκλητη και συκοφαντική επίθεση του κ. Μουρούτη, για την οποία κατά νόμον επιφυλάσσομαι, στην αείμνηστη συνάδελφο και προσωπική μου φίλη Φώφη Μπουλούτα. Η δημόσια επιστολή μου βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα και στοιχεία και έγινε με απόλυτο σεβασμό στους εμπλεκόμενους στο θέμα.
Με απόλυτο σεβασμό και χαρακτηριστική διακριτικότητα εξάλλου μέχρι και σήμερα, όπως καλά γνωρίζετε, έχουμε αντιμετωπίσει τόσο εγώ προσωπικά, όσο και η αείμνηστη, την όλη υπόθεση, μη αναφέροντας καν στο δικόγραφο της αγωγής το όνομα του ανηλίκου τότε τέκνου σας και αιτούμενοι να διεξαχθεί η δίκη κεκλεισμένων των θυρών.
Χωρίς να αντιλαμβάνομαι ποια ακριβώς σημεία της δημόσιας επιστολής μου σας θίγουν προσωπικά, επιφυλάσσομαι, λόγω της χρονικής συγκυρίας (ο νομικός μου σύμβουλος βρίσκεται εκτός Αθηνών) να απαντήσω, μόλις αυτό καταστεί δυνατόν, διεξοδικά στις όποιες αβάσιμες αναφορές σας ως προς το άτομό μου.
Μιχάλης Κουρουτός
Μαθηματικός-Εκπαιδευτικός Λεοντείου Λυκείου Πατησίων
Μαθηματικός-Εκπαιδευτικός Λεοντείου Λυκείου Πατησίων
Απάντηση της ΟΙΕΛΕ στην πολιτικά υποκινούμενη ανακοίνωση του Συνδέσμου των Σχολαρχών
Για μια ακόμη φορά ο Σύνδεσμος των σχολαρχών λειτουργεί, χρησιμοποιώντας γκεμπελικές μεθόδους, ως Γραφείο Τύπου του πρώην Πρωθυπουργού κ.Α.Σαμαρά. Δεν μας εκπλήσσει, όπως και δεν εκπλήσσει κανέναν πολίτη. Ο κ.Σαμαράς και ο διορισμένος από αυτόν Υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος υπήρξαν μεγάλοι ευεργέτες, όχι της ιδιωτικής εκπαίδευσης την οποία διέλυσαν, αλλά των ταμείων 150 επιχειρηματιών, οι οποίοι έχουν το θράσος να αυτοαποκαλούνται «εκπαιδευτικοί».
Βέβαια, δεν τους αδικούμε που υπερασπίζονται τους πολιτικούς τους σπόνσορες. Επί των ημερών Σαμαρά-Αρβανιτόπουλου, μεταξύ άλλων:
• Μειώθηκε κατά 40% ο μισθός του μέσου ιδιωτικού εκπαιδευτικού, με αποτέλεσμα οι σχολάρχες να κερδίσουν περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Μικρή λεπτομέρεια. Από το «δωράκι» αυτό και ενώ η χώρα χρεοκοπούσε, τα δημόσια ταμεία ζημιώθηκαν κατά 20 περίπου εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
• Από την υποχρεωτική αύξηση του διώρου χωρίς αμοιβή οι σχολάρχες κέρδισαν περίπου 12 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Άρα, συνολικά 42 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για τους 150 περίπου σχολάρχες, την ώρα που η Ελλάδα των μνημονίων στέναζε από τη φτώχεια και την ανεργία.
• Μεταφέρθηκε η εποπτεία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών από το Υπουργείο Παιδείας, όπως προέβλεπε το Σύνταγμα, στο Υπουργείο Εργασίας. Αυτή ήταν μία κίνηση τόσο συμβολική όσο και ουσίας. Με τον τρόπο αυτό η τότε Κυβέρνηση υπέγραψε την μετατροπή του δημόσιου αγαθού της εκπαίδευσης που και τα ιδιωτικά σχολεία παρέχουν σε εμπόρευμα. Ταυτόχρονα, με τη δυνατότητα για μαζικές, αναιτιολόγητες απολύσεις, εκδιώχθηκαν εκδικητικά από τα ιδιωτικά σχολεία εκατοντάδες συνάδελφοί μας, οι περισσότεροι από αυτούς με πολυετή προϋπηρεσία. Ανυπολόγιστα και εδώ τα εκατομμύρια ευρώ που αποκόμισαν οι σχολάρχες από την δραστική μείωση του εργασιακού κόστους (λες και δεν τους έφταναν τα 40 + εκατομμύρια που τους χάρισαν οι προστάτες τους).
• Επέτρεψαν τη λειτουργία απογευματινών δράσεων χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο του περιεχομένου τους αλλά και του προσωπικού. Αποτέλεσμα αυτών, το 95% περίπου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών που απασχολούνταν σε εκτός ωραρίου δράσεις, να το πράττουν «εθελοντικά», χωρίς να εισπράττουν δεκάρα υπό την απειλή της αναιτιολόγητης απόλυσης. Αν υπολογιστεί ότι πάνω από 50.000 μαθητές ιδιωτικών σχολείων παρακολουθούσαν δράσεις, για τις οποίες οι γονείς τους κατέβαλαν 1.000 με 2000€ ετησίως, αντιλαμβάνεται κανείς την απίστευτη ροή «μαύρου», αφορολόγητου χρήματος στις τσέπες των επιτήδειων.
• Επέτρεψαν τη νομοθέτηση εκπαιδευτικών super market, σε μία κίνηση που δεν απαντάται ούτε σε χώρες της υποσαχάριας Αφρικής! Σε ένα κτήριο μπορούσαν να στοιβαχτούν ιδιωτικό σχολείο, φροντιστήριο, κέντρο ξένων γλωσσών, ιδιωτικό ΙΕΚ κ.λπ.
• Το οριστικό χτύπημα: με κοινή ενέργεια Σαμαρά- Αρβανιτόπουλου (η οποία θα αναλυθεί το επόμενο διάστημα) καταργήθηκε η Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας. Ο λόγος; Μα φυσικά για να αποσυρθεί και ο τελευταίο θεσμός οργανωμένου ελέγχου των ιδιωτικών σχολείων και να εκτοξευθεί την τριετία 2012-2015 ο παράνομος πλουτισμός, η «μαύρη» εργασία, η φοροδιαφυγή, η έκδοση παράνομων τίτλων σπουδών, η μετατροπή δεκάδων ιδιωτικών γυμνασίων και λυκείων σε φροντιστήρια, οι εκατοντάδες εκδικητικές απολύσεις εκπαιδευτικών.
Ακόμη και για τον πλέον αδαή είναι φανερό για ποιο λόγο έσπευσαν οι σχολάρχες να υπερασπιστούν τον κ. Σαμαρά. Ονειρεύονται, όπως και αυτός, την επιστροφή σε καθεστώς ζούγκλας και εργασιακού μεσαίωνα στην ιδιωτική εκπαίδευση. Διψούν για νέες ανθρωποθυσίες εκπαιδευτικών, για νέες περιπτώσεις «Φώφης Μπουλούτα» προκειμένου να ικανοποιήσουν τον εγωισμό του πελάτη-γονέα και να αυξήσουν το προσωπικό τους κέρδος.
Τέλος, όπως προαναφέραμε, αποτελεί όνειδος οι εν λόγω να αυτοαποκαλούνται «εκπαιδευτικοί». Ο Σύνδεσμος που σιωπά ή ενθαρρύνει πράξεις όπως απολύσεις εγκύων, εκδικητικές εκδιώξεις εκπαιδευτικών, επειδή τόλμησαν να διεκδικήσουν την εφαρμογή της νομιμότητας στα σχολεία τους, ο Σύνδεσμος που έχει υψηλόβαθμα μέλη τα οποία κρατούν απλήρωτους έως και ένα έτος τους εκπαιδευτικούς, ο Σύνδεσμος που σήμερα συμμετέχει στο μικροκομματικό πανηγύρι σπίλωσης μιας νεκρής, θα έπρεπε να κρατά αιδήμονα σιγή. Οι απολύτως προνομιούχοι από ρουσφέτια και συντεχνιακές διευθετήσεις είναι αυτοί κι όχι ο απλός ιδιωτικός εκπαιδευτικός που διεκδικεί να στέκεται με αξιοπρέπεια στην τάξη του, που ζητά στοιχειώδεις συνθήκες εργασίας και αμοιβής, που με τον ιδρώτα και τον κόπο του χτίζουν κάποιοι την τρυφηλή ζωή τους.
Τους παραδίδουμε στη χλεύη της κοινωνίας.
• Μειώθηκε κατά 40% ο μισθός του μέσου ιδιωτικού εκπαιδευτικού, με αποτέλεσμα οι σχολάρχες να κερδίσουν περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Μικρή λεπτομέρεια. Από το «δωράκι» αυτό και ενώ η χώρα χρεοκοπούσε, τα δημόσια ταμεία ζημιώθηκαν κατά 20 περίπου εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
• Από την υποχρεωτική αύξηση του διώρου χωρίς αμοιβή οι σχολάρχες κέρδισαν περίπου 12 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Άρα, συνολικά 42 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για τους 150 περίπου σχολάρχες, την ώρα που η Ελλάδα των μνημονίων στέναζε από τη φτώχεια και την ανεργία.
• Μεταφέρθηκε η εποπτεία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών από το Υπουργείο Παιδείας, όπως προέβλεπε το Σύνταγμα, στο Υπουργείο Εργασίας. Αυτή ήταν μία κίνηση τόσο συμβολική όσο και ουσίας. Με τον τρόπο αυτό η τότε Κυβέρνηση υπέγραψε την μετατροπή του δημόσιου αγαθού της εκπαίδευσης που και τα ιδιωτικά σχολεία παρέχουν σε εμπόρευμα. Ταυτόχρονα, με τη δυνατότητα για μαζικές, αναιτιολόγητες απολύσεις, εκδιώχθηκαν εκδικητικά από τα ιδιωτικά σχολεία εκατοντάδες συνάδελφοί μας, οι περισσότεροι από αυτούς με πολυετή προϋπηρεσία. Ανυπολόγιστα και εδώ τα εκατομμύρια ευρώ που αποκόμισαν οι σχολάρχες από την δραστική μείωση του εργασιακού κόστους (λες και δεν τους έφταναν τα 40 + εκατομμύρια που τους χάρισαν οι προστάτες τους).
• Επέτρεψαν τη λειτουργία απογευματινών δράσεων χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο του περιεχομένου τους αλλά και του προσωπικού. Αποτέλεσμα αυτών, το 95% περίπου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών που απασχολούνταν σε εκτός ωραρίου δράσεις, να το πράττουν «εθελοντικά», χωρίς να εισπράττουν δεκάρα υπό την απειλή της αναιτιολόγητης απόλυσης. Αν υπολογιστεί ότι πάνω από 50.000 μαθητές ιδιωτικών σχολείων παρακολουθούσαν δράσεις, για τις οποίες οι γονείς τους κατέβαλαν 1.000 με 2000€ ετησίως, αντιλαμβάνεται κανείς την απίστευτη ροή «μαύρου», αφορολόγητου χρήματος στις τσέπες των επιτήδειων.
• Επέτρεψαν τη νομοθέτηση εκπαιδευτικών super market, σε μία κίνηση που δεν απαντάται ούτε σε χώρες της υποσαχάριας Αφρικής! Σε ένα κτήριο μπορούσαν να στοιβαχτούν ιδιωτικό σχολείο, φροντιστήριο, κέντρο ξένων γλωσσών, ιδιωτικό ΙΕΚ κ.λπ.
• Το οριστικό χτύπημα: με κοινή ενέργεια Σαμαρά- Αρβανιτόπουλου (η οποία θα αναλυθεί το επόμενο διάστημα) καταργήθηκε η Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας. Ο λόγος; Μα φυσικά για να αποσυρθεί και ο τελευταίο θεσμός οργανωμένου ελέγχου των ιδιωτικών σχολείων και να εκτοξευθεί την τριετία 2012-2015 ο παράνομος πλουτισμός, η «μαύρη» εργασία, η φοροδιαφυγή, η έκδοση παράνομων τίτλων σπουδών, η μετατροπή δεκάδων ιδιωτικών γυμνασίων και λυκείων σε φροντιστήρια, οι εκατοντάδες εκδικητικές απολύσεις εκπαιδευτικών.
Ακόμη και για τον πλέον αδαή είναι φανερό για ποιο λόγο έσπευσαν οι σχολάρχες να υπερασπιστούν τον κ. Σαμαρά. Ονειρεύονται, όπως και αυτός, την επιστροφή σε καθεστώς ζούγκλας και εργασιακού μεσαίωνα στην ιδιωτική εκπαίδευση. Διψούν για νέες ανθρωποθυσίες εκπαιδευτικών, για νέες περιπτώσεις «Φώφης Μπουλούτα» προκειμένου να ικανοποιήσουν τον εγωισμό του πελάτη-γονέα και να αυξήσουν το προσωπικό τους κέρδος.
Τέλος, όπως προαναφέραμε, αποτελεί όνειδος οι εν λόγω να αυτοαποκαλούνται «εκπαιδευτικοί». Ο Σύνδεσμος που σιωπά ή ενθαρρύνει πράξεις όπως απολύσεις εγκύων, εκδικητικές εκδιώξεις εκπαιδευτικών, επειδή τόλμησαν να διεκδικήσουν την εφαρμογή της νομιμότητας στα σχολεία τους, ο Σύνδεσμος που έχει υψηλόβαθμα μέλη τα οποία κρατούν απλήρωτους έως και ένα έτος τους εκπαιδευτικούς, ο Σύνδεσμος που σήμερα συμμετέχει στο μικροκομματικό πανηγύρι σπίλωσης μιας νεκρής, θα έπρεπε να κρατά αιδήμονα σιγή. Οι απολύτως προνομιούχοι από ρουσφέτια και συντεχνιακές διευθετήσεις είναι αυτοί κι όχι ο απλός ιδιωτικός εκπαιδευτικός που διεκδικεί να στέκεται με αξιοπρέπεια στην τάξη του, που ζητά στοιχειώδεις συνθήκες εργασίας και αμοιβής, που με τον ιδρώτα και τον κόπο του χτίζουν κάποιοι την τρυφηλή ζωή τους.
Τους παραδίδουμε στη χλεύη της κοινωνίας.
Υστερόγραφο:
Μας δημιουργεί εντύπωση η ομοιότητα στο ύφος γραφής του άρθρου Μουρούτη, της δήλωσης Σαμαρά και της εν λόγω ανακοίνωσης του ΣΙΣ. Με γνώμονα ότι η ανακοίνωση του Συνδέσμου αναρτήθηκε πρώτα στο the president.gr του κ. Μουρούτη, και δεν έχει καν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του ΣΙΣ, προκαλείται η εύλογη απορία, αν τα τρία αυτά κείμενα έχουν τον ίδιο συγγραφέα…
Μας δημιουργεί εντύπωση η ομοιότητα στο ύφος γραφής του άρθρου Μουρούτη, της δήλωσης Σαμαρά και της εν λόγω ανακοίνωσης του ΣΙΣ. Με γνώμονα ότι η ανακοίνωση του Συνδέσμου αναρτήθηκε πρώτα στο the president.gr του κ. Μουρούτη, και δεν έχει καν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του ΣΙΣ, προκαλείται η εύλογη απορία, αν τα τρία αυτά κείμενα έχουν τον ίδιο συγγραφέα…
Η ΟΙΕΛΕ ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΑΜΕΣΑ Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ
Όπως προανήγγειλε ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ με απάντησή του σε δημόσια δήλωση του πρώην Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά η ΟΙΕΛΕ μετά από έκτακτη συνεδρίαση του Προεδρείου της έστειλε σήμερα στον Υπουργό Παιδείας αίτημα με το οποίο ζητά να ανοίξει άμεσα ο φάκελος της συναδέλφου μας Φώφης Μπουλούτα.
Η Ομοσπονδία προέβη σε αυτή την κίνηση, διότι κάποιοι μικρόψυχοι, στο όνομα της προεκλογικής διαμάχης, έφθασαν σε σημείο να σύρουν στην λάσπη το όνομα και τη μνήμη της νεκρής συναδέλφου μας με ψεύδη και συκοφαντίες. Εξακολουθούν να θεωρούν ότι η πολιτική και οικονομική τους ισχύς, τούς επιτρέπει να σπιλώνουν ακόμη και νεκρούς για να παίξουν παιχνίδια εξουσίας. Η ελληνική κοινωνία όμως οφείλει να μάθει την αλήθεια. Για το λόγο αυτό με την επιστολή της στον Υπουργό Παιδείας η Ομοσπονδία μας ζητά να δοθούν στη δημοσιότητα (δείτε εδώ) όλα τα στοιχεία που αφορούν την υπόθεσης της καταγγελίας σύμβασης της εκπαιδευτικού Φώφης Μπουλούτα, αλλά και την εκπαιδευτική της πορεία 21 χρόνια στο Κολλέγιο. Ζητήσαμε, μεταξύ άλλων, να δημοσιοποιηθούν τα πρακτικά του ΚΥΣΔΕ που εξέτασε την καταγγελία σύμβασης, αξιολογήσεις της εκπαιδευτικού από το Κολλέγιο, το κείμενο της καταγγελίας σύμβασης και την αλληλογραφία του Κολλεγίου με την οικεία Διεύθυνση Εκπαίδευσης και αντίγραφο του γραπτού του μαθητή που «σημείωσε» η εκπαιδευτικός.
Ήρθε η ώρα όλοι οι πολίτες να διαπιστώσουν ποιοι και γιατί επιδιώκουν η εκπαίδευση να μετατραπεί σε εμπόρευμα, ώστε να διαιωνίζονται και να γιγαντώνονται οι ανισότητες , ώστε να παγιωθεί μια κοινωνία πατρίκιων και πληβείων όπου οι νόμοι θα ισχύουν μόνο για τους πολλούς. Όχι γι’ αυτούς που αποτελούν εδώ και δεκαετίες την πολιτική και οικονομική ελίτ, η οποία έφερε τη χώρα στο χείλος της καταστροφής.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΙΕΛΕ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ
Με κατάπληξη διάβασα σήμερα στα ΜΜΕ την πρόθεση του πρώην Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά να αποστείλει προς εμένα εξώδικο με το οποίο θα ζητά να «ανασκευάσω τα ψεύδη μου» στην ανοιχτή μου επιστολή.
Καταρχήν οφείλω για μια ακόμη φορά να ξεκαθαρίσω κάτι. Η συγγραφή της επιστολής έγινε με αφορμή το προκλητικό κείμενο του κ. Μουρούτη στο The President.gr με το οποίο διασυρόταν άδικα και μετά θάνατον η Φώφη Μπουλούτα. Μπορεί για τον πρώην Πρωθυπουργό οι μνήμες νεκρών να μην έχουν ιδιαίτερη σημασία, όμως εγώ όφειλα να βάλω τέλος σε μια άνευ προηγουμένου σπίλωση που έγινε για μικροπολιτικούς λόγους. Δεν είχα κανέναν απολύτως λόγο να έρθω σε αντιπαράθεση με τον κ. Σαμαρά για μια υπόθεση που συνέβη 6 χρόνια πριν και, αν πράγματι είχα διάθεση πολιτικής εκμετάλλευσης, θα την είχα χρησιμοποιήσει τότε, όταν η πολιτική πόλωση ήταν στο ζενίθ της. Επαναλαμβάνω ότι οι κομματικές κόντρες δεν με αφορούν και θεωρώ ότι θολώνουν την ουσία της υπόθεσης.
Η κατάπληξή μου οφείλεται σε δύο γεγονότα. Πρώτον, την εκ μέρους του ευθυγράμμισή μου με το κυβερνών κόμμα. Πιθανότατα ο κ. Σαμαράς να ερμηνεύει την οποιαδήποτε κριτική του ασκείται με όρους μικροπολιτικής, δεν είναι όμως έτσι. Η πολιτική μου διαδρομή είναι γνωστή. Ως συνδικαλιστής (ιδιότητα που ο κ. Σαμαράς, χωρίς να εκπλήσσει κανέναν, την αναφέρει με προφανή υποτιμητικό τρόπο) έχω συνεργαστεί συχνά και εποικοδομητικά με εκπροσώπους του πολιτικού του χώρου. Έχω, επίσης, ασκήσει δριμεία κριτική στο κόμμα του, όπως και σε όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως (φυσικά και στη σημερινή κυβέρνηση).
Δεύτερον, μιλά για ψεύδη. Εγώ ανέφερα επακριβώς τα γεγονότα, όπως συνέβησαν και προσκόμισα έγγραφα με σφραγίδες και υπογραφές. Για όλα αυτά ο κ. Σαμαράς δεν είπε λέξη, όπως επίσης δεν αποσαφήνισε τι θεωρεί ψεύδος από αυτά που συνέγραψα. Απλώς απείλησε με προσφυγή στη δικαιοσύνη.Καλοδεχούμενη, κι εκεί θα αποκαλυφθούν κι άλλα…
Έντεχνα ο κ. Σαμαράς αποκρύπτει ότι η διαρροή των στοιχείων της υπόθεσης Μπουλούτα με εμπλοκή του γιού του έγινε με ευθύνη των δικών του νομικών, καθώς και του Κολλεγίου. Όπως ανέφερα στην επιστολή μου, με απόφαση της εκπαιδευτικού, δική μου και του νομικού μας συμβούλου, ζητήσαμε από το δικαστήριο να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, ώστε το παιδί να προστατευθεί. Το αίτημά μας αυτό δυστυχώς δεν ικανοποιήθηκε από την άλλη πλευρά, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η διαρροή στοιχείων για την υπόθεση. Αν κάποιος, επομένως, διασύρει το όνομα του γιου του, είναι η διοίκηση του Κολλεγίου τότε και ο ίδιος – ή οι άμεσοι συνεργάτες του – τώρα, που προσβάλλουν τη μνήμη μιας νεκρής, απλώς για να παίξουν προεκλογικά παιχνίδια.
Αναφέρθηκα στην ιστορικότητα του Κολλεγίου και στην αμαύρωσή της από τα πεπραγμένα κάποιων. Αυτά δεν τα λέει ένας «κακός συνδικαλιστής». Τον ενδοκολλεγιακό πόλεμο, τον αυταρχισμό εναντίον των εκπαιδευτικών, την αμφιλεγόμενη διαχείριση και την υποβάθμιση της ποιότητας του σχολείου τα διαπιστώνει δικαστική απόφαση αμερικανικού δικαστηρίου.
Επειδή όμως η πρόκληση και η αλαζονεία του «ισχυρού» δεν έχει όριο κάποιες φορές και επειδή το ύφος και οι εκφράσεις του είναι τουλάχιστον απαράδεκτα, ανακοινώνω στον κ. Σαμαρά ότι η ΟΙΕΛΕ θα ζητήσει αύριο να ανοίξει ο φάκελος Μπουλούτα. Να δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά από όλες τις συναντήσεις στο Υπουργείο Παιδείας για το ζήτημα. Αν θέλει, ας τα ζητήσει και ο ίδιος. Άλλωστε, επί των ημερών του και επί των ημερών του από εκείνον διορισμένου Υπουργού Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλου έλαβε χώρα το όνειδος της απόλυσης Μπουλούτα.
Τα υπόλοιπα στη δικαιοσύνη….
Μιχάλης Κουρουτός
Μαθηματικός στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και (υπερήφανος) Συνδικαλιστής
Πρόεδρος ΟΙΕΛΕ
Ακολουθεί η δημόσια δήλωση του κ. Α. Σαμαρά:
«Ως εδώ η χυδαιότητα και η πολιτική αλητεία του ΣΥΡΙΖΑ»
«Από το 2013, ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ συνδικαλιστής Κουρουτός διασύρει τον ανήλικο, τότε, γιό μου, συνδέοντας την απομάκρυνση μιας καθηγήτριας του σχολείου του με τη δήθεν “σύλληψή” του να αντιγράφει. Ενώ στη συνέχεια, Συριζαϊκά ΜΜΕ αναλαμβάνουν να εξοντώσουν ηθικά ένα νέο παιδί για παράπτωμα που ποτέ δεν είχε διαπράξει.
Πράγματι η Ελληνική Δικαιοσύνη με την απόφαση 1790/2015, που μάλιστα εκδόθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ, πιστοποίησε ότι οι κατηγορίες κατά του γιού μου ήταν αναληθείς και ότι η απομάκρυνση της καθηγήτριας δεν είχε καμία σχέση με τις συκοφαντίες αυτές.
Γι΄ αυτόν τον λόγο και η εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα, κατόπιν εξωδίκου μου, υποχρεώθηκε το 2017 να ζητήσει συγγνώμη και να ανασκευάσει τις ίδιες αυτές αθλιότητες που με πηχυαίους τίτλους είχε δημοσιεύσει στην πρώτη της σελίδα.
Σήμερα αποστέλλω εξώδικο προς τον συνδικαλιστή Κουρουτό, καθώς και προς τον εκδότη του ΣΥΡΙΖΑ Βαξεβάνη, προκειμένου να ανασκευάσουν άμεσα, δημοσιεύσεις και αναρτήσεις των τελευταίων ημερών που οργανωμένα επαναλαμβάνουν τις ίδιες αθλιότητες. Αν δεν το πράξουν θα μιλήσει και πάλι η Δικαιοσύνη.
Το ότι η εν λόγω καθηγήτρια δεν βρίσκεται εν ζωή, δεν τους δίνει κανένα δικαίωμα να επανέρχονται σε αυτά τα αποκρουστικά ψεύδη για τα οποία έχει ήδη αποφασίσει η Δικαιοσύνη.
Ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ που είναι και εκπαιδευτικός, θα όφειλε να προστατεύσει από άδικες επιθέσεις ένα νέο παιδί που το μόνο του “αμάρτημα” είναι ότι ο πατέρας του τυχαίνει να λέγεται Αντώνης Σαμαράς.
Αλλά δεν το κάνει.
Αντίθετα, μαζί με τον κομματικό εκδότη, ασκούν μπούλιγκ και σχεδιάζουν τη δολοφονία χαρακτήρος του παιδιού ενός πολιτικού τους αντιπάλου.
Αρμόζει πράγματι στον ΣΥΡΙΖΑ να προσφεύγει σε τέτοιες μεθόδους για να χτυπήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Όμως και σε μένα επιβάλλεται να μην επιτρέψω ποτέ και σε κανέναν να χρησιμοποιήσει την οικογένειά μου προκειμένου να χτυπήσει εμένα».
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΙΕΛΕ Μ. ΚΟΥΡΟΥΤΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΣΥΡΜΟ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΦΩΦΗΣ ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ
Στη μνήμη της Φώφης Μπουλούτα και στο όνομα της αλήθειας…
Σήμερα ομολογώ ότι είναι μια από τις πλέον δύσκολες και φορτισμένες στιγμές της πορείας μου στο χώρο της εκπαίδευσης και στα κοινά. Ως Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, είμαι αναγκασμένος να μιλήσω δημόσια για μια υπόθεση για την οποία είχα δεσμευτεί πολιτικά και ηθικά να μείνω σιωπηλός στο όνομα της προστασίας ενός 15χρονου παιδιού που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο του διασυρμού λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Μια υπόθεση την οποία χειρίστηκα με λεπτότητα και άκρα μυστικότητα, όπως αποδεικνύεται και από τα απόρρητα έγγραφα που σήμερα, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια, δίνω στη δημοσιότητα.
Όμως είμαι υποχρεωμένος να σπάσω αυτή τη σιωπή. Διότι κάποιοι, με αφορμή μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, διαστρεβλώνουν ωμά την πραγματικότητα. Κυρίως όμως διασύρουν, ακόμη και μετά θάνατον, το όνομα της αγαπημένης μου συναδέλφου και φίλης Φώφης Μπουλούτα που υπήρξε θύμα των διαχρονικών χαρακτηριστικών των μελών της ελληνικής πολιτικής ελίτ, ανεξαρτήτως χρώματος. Της άκρατης αλαζονείας, της αίσθησης ότι κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους «εκλεκτούς», της αντίληψης ότι οι νόμοι μπορεί να ισχύουν μόνο για τους υπόλοιπους, της άποψης ότι όποιος τολμά να διεκδικήσει το δίκαιό του απέναντί στους ισχυρούς πρέπει να συντρίβεται.
Πριν ξεκινήσω την αναφορά μου στα γεγονότα που θα αποδείξω και μέσω εγγράφων, να τονίσω με έμφαση ότι ουδόλως με ενδιαφέρουν οι όποιες κόντρες της ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, του πρώην με τον νυν Πρωθυπουργό της χώρας. Δεν ήμουν τότε, ούτε είμαι σήμερα μέλος/στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και κανενός άλλου κόμματος. Φυσικά, δεν γνωρίζω, ούτε έχω οποιαδήποτε επαφή με τον κ. Ν. Παππά, και δεν είχα επικοινωνία με οποιοδήποτε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο που εκτυλίχθηκε η συγκεκριμένη υπόθεση. Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία μου, αλλά και της Ομοσπονδίας, γνωρίζουν ότι έχουμε αναγνωρίσει το έργο πολιτικών στελεχών από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής. Έχουμε, επίσης, έρθει σε σκληρή αντιπαράθεση με όλες τις κυβερνήσεις στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος και του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης. Δεν έχω να κερδίσω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται να φοβηθώ κανέναν. Με τους νεκρούς δεν παίζουμε. Δεν θα επιτρέψω μια νεκρή να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από επαγγελματίες συκοφάντες που δεν υπηρετούν την αλήθεια, αλλά τις προπαγανδιστικές ορέξεις των αφεντικών τους.
Στο άθλιο και απαράδεκτο δημόσιο άρθρο στο THE PRESIDENT που μόλις σήμερα ήρθε σε γνώση μου και υπογράφεται από στενό συνεργάτη του πρώην Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά αναφέρεται ότι η εκπαιδευτικός Φώφη Μπουλούτα απολύθηκε ορθώς από το Κολλέγιο Αθηνών, ότι όσα διαδίδονται περί εκδικητικής απόλυσής της είναι «αθλιότητες» και ότι η ίδια η εκπαιδευτικός (!) αποδέχτηκε ότι δεν αντιμετωπίστηκε μεροληπτικά. Βεβαίως, για όσους γνωρίζουν την αλήθεια (ιδίως δε ο πρώην Πρωθυπουργός που δεν θα έπρεπε να επιτρέψει το διασυρμό μιας νεκρής δημόσια), τα γεγονότα είναι τελείως διαφορετικά.
Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες πριν από τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, η Φώφη επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά όντας έντρομη. Με ενημέρωσε ότι υποχρεώθηκε, μετά από σωρεία παρατηρήσεων, να μονογράψει την κόλλα μαθητή, ο οποίος συνεχώς μιλούσε με συμμαθητές του και επιχειρούσε να αντιγράψει σε διαγώνισμα Χημείας. Ο μαθητής αυτός είναι υιός του τότε Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και του τότε Προέδρου του Δ.Σ. του Ε.Ε.Ι. κ. Αλ. Σαμαρά. Τη διαβεβαίωσα ότι θα αντιμετωπίσουμε από κοινού όποιο πρόβλημα προκύψει και να παραμείνει ήρεμη.Δυστυχώς, είχα υποτιμήσει την εκδικητική διάθεση των «ισχυρών» (που, όπως διαπιστώνω με αγανάκτηση, συνεχίζεται και μετά θάνατον). Μετά από δέκα ημέρες περίπου πληροφορήθηκα με κατάπληξη ότι η Διοίκηση του Κολλεγίου προχώρησε σε καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού.
Η πείρα μου στα κοινά με έχει διδάξει ότι η οργή είναι πάντοτε κακός σύμβουλος. Για το λόγο αυτό επέλεξα να μην αναδείξω το ζήτημα άμεσα και δημόσια. Μέσα στο απολύτως τοξικό και διχαστικό προεκλογικό κλίμα της περιόδου, η δημόσια αναφορά στο όνομα ενός μικρού παιδιού, και δη του γιου του Πρωθυπουργού,θα αποτελούσε την αφορμή ενός ατελείωτου πολιτικού κανιβαλισμού. Όσο άδικη κι αν ήταν η απόλυση μιας εκπαιδευτικού που υπηρετούσε επί 21 χρόνια το σχολείο, έχοντας θετικές αξιολογήσεις (με τελευταία μια αξιολόγηση ελάχιστους μόνο μήνες πριν καταγγελθεί η σύμβασή της), όλες οι κινήσεις μου έπρεπε να γίνουν υπό απόλυτη μυστικότητα για να προστατευθεί το παιδί, αλλά και η διαχρονικά ιστορική πορεία του σχολείου που κάποιοι αποφάσισαν να αμαυρώσουν στο όνομα της οικογενειοκρατίας. Αυτή ήταν και η άποψη της συντριπτικής πλειονότητας των στελεχών της ΟΙΕΛΕ που συμφώνησαν με την εισήγησή μου, παρά την εύλογη αγανάκτηση των συναδέλφων για το θέμα.
Από όσα ακολουθούν, θα διαφανεί ξεκάθαρα ότι εγώ και η ΟΙΕΛΕ κινηθήκαμε με απόλυτη μυστικότητα, μέσω απόρρητων συναντήσεων και επιστολών (που σήμερα αναγκάζομαι να δημοσιεύσω για πρώτη φορά), για την προστασία ενός παιδιού, αλλά και της κοινωνίας από τις επιπτώσεις μιας ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης. Άλλοι είναι αυτοί που ευθύνονται για τις διαρροές, αυτοί που σήμερα υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους….
Μετά από σειρά επαφών, στις οποίες έπαιξε σημαντικό ρόλο ο τότε Υφυπουργός Παιδείας και νυν Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Παπαθεοδώρου που συμπαραστάθηκε στην υπόθεση της Φώφης, συναντήθηκα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος με παρέπεμψε στον Υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη, τον οποίο και συνάντησα στο Μέγαρο Μαξίμου ζητώντας τη παρέμβασή του προς τον κ. Αλ. Σαμαρά, έτσι ώστε να ανακληθεί η παράνομη και καταχρηστική απόλυση. Μου μεταφέρθηκε πως είναι θέση του κ. Σαμαρά το θέμα να «διευθετηθεί». Αυτά μετέφερα και εγγράφως με επιστολές μου (συνημμένο1,συνημμένο2) προς τον Υφυπουργό κ. Παπαθεοδώρου και τον Υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας τους να παρέμβουν πριν τη συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ), προκειμένου η εκδικητική καταγγελία να μην προχωρήσει. (Αναφέρω εδώ για τους πολίτες που δεν γνωρίζουν ότι με το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι καταγγελίες σύμβασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών των ισότιμων προς τα δημόσια σχολείων – του Κολλεγίου Αθηνών και των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας – εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια του Υπουργείου Παιδείας).
Τους επόμενους μήνες αντελήφθην τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Σαμαράς, ή ίσως οι συνεργάτες του με τον όρο «διευθέτηση» της υπόθεσης. Το ΚΥΣΔΕ, κατά παραβίαση της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξέτασε την υπόθεση. Η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια της ΟΙΕΛΕ προσέφυγε στα δικαστήρια, ζητώντας την εξέταση της υπόθεσής της, καθώς ήταν άνεργη χωρίς έγκριση της απόλυσής της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας… Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο. Με επιμονή της εκπαιδευτικού, αλλά και δική μου, ζητήσαμε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών (τούτο είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της δίκης) προκειμένου να προστατευθεί το όνομα του γιου του τότε Πρωθυπουργού. Δυστυχώς, η πλευρά του Κολλεγίου μέσω των δικηγόρων αδιαφόρησε πλήρως για το αίτημά μας με αποτέλεσμα τότε να προκύψουν οι πρώτες δημόσιες διαρροές για το ζήτημα.
Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να επιληφθεί άμεσα το ΚΥΣΔΕ της υπόθεσης. Εκεί γράφτηκε το πιο δραματικό κεφάλαιο της ιστορίας. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, μετά από απαίτηση της πλευράς Σαμαρά,απέβαλε τους αιρετούς εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά απόφαση. Ενώ η πλευρά του Κολλεγίου προσήλθε με τέσσερις νομικούς, απαγορεύτηκε στη Φώφη να φέρει το δικό της δικηγόρο, κατά παραβίαση κάθε είδους δικαίου, αλλά και ηθικής. Τελικά, τα τρία διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ (δημόσιοι εκπαιδευτικοί), προφανώς υπό σοβαρές πιέσεις, ενέκριναν την καταγγελία λόγω «έλλειψης επαρκών στοιχείων που στοιχειοθετούν καταχρηστικότητα».
Κι αν αυτό ήταν το διοικητικό «έγκλημα», το «πολιτικό» ακολούθησε μετά. Λίγους μήνες μετά υπεγράφη το έκτρωμα Αρβανιτόπουλου που επέβαλε ελεύθερες, χωρίς καμιά αιτιολόγηση, απολύσεις εκπαιδευτικών, ώστε η κάθε Μπουλούτα να μην τολμήσει ξανά να σηκώσει κεφάλι. Να μην μπορεί κανείς ιδιωτικός εκπαιδευτικός να παρακούσει εντολές για να αλλάξουν βαθμολογίες προς όφελος των γόνων των εκλεκτών, για να παραχαραχθούν ωρολόγια προγράμματα και να μεταβληθούν τα ιδιωτικά σχολεία σε φροντιστήρια, για να μην τηρηθεί τελικά το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους. Αυτό ήθελαν, αυτό κατάφεραν…
Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί που έσυραν μια αξιοπρεπή εκπαιδευτικό άδικα και εκδικητικά στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης μετά από 21 χρόνια προσφοράς, τολμούν να συνεχίζουν το διασυρμό της ακόμη και τώρα που είναι νεκρή, που δεν έχει τη δυνατότητα να απαντήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Με πρόσχημα μια μικροκομματική κόντρα που έχει κουράσει την κοινωνία, βγάζουν δηλητήριο και εκδικητικότητα απέναντι σε έναν άνθρωπο που τόλμησε να θίξει τα «ιερά και τα όσιά» τους. Που είχε το «θράσος» να παρατηρήσει τον γόνο ενός από αυτούς, που δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει αυτά που επιτάσσει ο νόμος. Δεν μου φταίει σε τίποτε το παιδί, αλλά αυτοί που με το παράδειγμά τους δημιουργούν νέες γενιές ισχυρών που δε υπολογίζουν τίποτε, που πατούν ακόμη κι επί πτωμάτων για να περάσει το δικό τους.
Ήμουν υποχρεωμένος να μιλήσω. Διότι η Φώφη δεν μπορεί πλέον να το πράξει. Στο όνομά της και στο όνομα της αλήθειας ζητώ από τους συκοφάντες, αν δεν έχουν το θάρρος να ανακαλέσουν, τουλάχιστον να σιωπήσουν…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)